على ٧ خبر داد كه روزى او رو در روى فرومايگان اين امت قرار خواهد گرفت. از جمله وقتى كه سهيل بن عمرو- از سران مشركان مكّه- براى باز پس گرفتن چند تن از بردگان و مواليان قريش كه اسلام آورده بودند آمده بود، پيامبر فرمود: «اى قريشيان، آيا از كردار خود دست مى‌كشيد يا خداوند مردى را بر شما بر انگيزد كه بر تأويل قرآن با شما ستيز كند همان طور كه من بر تنزيل آن با شما ستيز كردم؟ بعضى از اصحاب پرسيدند: او كيست اى رسول خدا؟ آيا او فلانى است؟

فرمود: نه گفتند: پس آيا فلانى است؟ فرمود: نه، ولى او كسى است كه در حجره كفش پينه مى‌كند. و وقتى كه جستجو كردند على ٧ را ديدند كه در حجره‌اى كفش رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم را پينه مى‌كرد».[١] و همين طور به امام على ٧ فرمود: «على جان تو بر سر تأويل قرآن جنگ خواهى كرد همان طور كه من بر سر تنزيل آن جنگيدم».[٢] و نيز خطاب به امير المؤمنين ٧ فرمود: «پس از من با ناكثين و قاسطين و مارقين جنگ خواهى كرد».[٣] و فرمود: «على با حق است و حق با على است. بار الها! حق را همراه على بگردان هر كجا كه باشد»[٤] و بار ديگر به على ٧ فرمود: «خداوند با كسى كه با تو بجنگد سر جنگ دارد و كسى را كه با تو دشمنى كند دشمن مى‌دارد».[٥] بدين ترتيب ماهيت حقيقى آنان كه با امير المؤمنين ٧ به جنگ برخاستند و حقيقت حال اين پيمان شكنان كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم على ٧ را به جنگ با ايشان‌

[١] رك: تذكرة الخواص، ص ٤٠ و كشف الغمه، ١، ٣٣٥ و اسد الغابه، ٤، ٢٦ و اعلام الورى، ١٨٩ و مناقب خوارزمى، ١٢٨ و مجمع الزوايد، ٥، ١٨٦ و فرايد السمطين، ١، ١٦٢.

[٢] حليه الاولياء، ١، ٦٧ و مناقب ابن مغازلى، ٢٩٨ و صواعق المحرقه ١٢٣.

[٣] مصنفات شيخ مفيد، ١، ٨٠.

[٤] اعلام الورى، ١٥٩ و تاريخ بغداد، ١٤، ٣٢١ و المستدرك، ٣، ١٢٤.

[٥] مصنفات شيخ مفيد، ١، ٨١.