نبرد جمل (ترجمه وقعة الجمل) - المدنی، ضامن بن شدقم - الصفحة ٦٨ - آن چه سبب شد طلحه و زبير بيعتشان را با امير المؤمنين

شمشيرها و نيزه‌هايشان آن را يارى كردند ولى رسول خدا ٦ در تقسيم غنايم آنها را برترى نداد و به سبب سبقتشان در اسلام غنايم را به آنها اختصاص نداد، و خداوند سبحان در روز قيامت حق پيشى گيرندگان در اسلام و مجاهدان را بطور كامل خواهد داد. به خدا سوگند در نزد من براى شما و ديگران جز اين چيزى نيست خداوند قلبهاى ما و شما را به حق مبتلا سازد و به هر دو صبر دهد».

سپس فرمود: «خدا رحمت كند كسى را كه حقّى را ببيند و آن را يارى كند و ستمى را ببيند و آن را دور سازد و ياور حق باشد عليه كسى كه با آن مخالفت مى‌كند».[١] شايد مقصود آن حضرت از اين جمله: «پيش از اين گروهى در اسلام پيشى گرفتند» خودش بود چرا كه هيچ كس در اظهار اسلام بر او پيشى نگرفت و در اطاعت از تمام آن چه رسول خدا به او امر فرمود كسى به پاى او نرسيد و تمام اعمال حضرتش بر اساس كتاب مجيد و سنت روشن نبوى بود.

آن چه سبب شد طلحه و زبير بيعتشان را با امير المؤمنين ٧ بشكنند.

به گفته مسعودى وقتى عثمان كشته شد و مردم با امير المؤمنين على بن ابى طالب به خلافت بيعت كردند آن حضرت در نامه‌اى به معاويه بن ابى سفيان در شام چنين نوشت:

«اما بعد، مردم عثمان را بدون مشورت با من كشتند و با مشورت و اتفاق نظر خودشان با من بيعت كردند پس وقتى نامه من به دست تو رسيد از مردم براى من بيعت بگيرد و بزرگان شام را نزد من بفرست».[٢] اما معاويه جوابى به نامه امير المؤمنين ٧ نداد بلكه نامه‌اى براى زبير بن‌

[١] نهج البلاغه، ١، ٢٣ و بحار الانوار، ٣٢، ٦.

[٢] نهج البلاغه، ١، ٢٣ و بحار الانوار، ٣٢، ٦.