نبرد جمل (ترجمه وقعة الجمل) - المدنی، ضامن بن شدقم - الصفحة ٥١ - سگان حوأب بر عايشه پارس مىكنند

آيا هرگز از اين كه موجب ريخته شدن خون مسلمانان و يتيم شدن كودكان آنها و به لرزه انداختن زندگى اجتماعى بصره شده بود، احساس گناه مى‌كرد؟! ولى سخن امام على ٧ درباره او كافى است و راه هر عذر و بهانه‌اى را بسته است. اصبغ بن نباته روايت مى‌كند: «وقتى شتر عايشه پى شد على ٧ بر سر [هودج‌] عايشه ايستاد و گفت: چه چيز تو را به چنين كارى وا داشت؟ او گفت:

چنين و چنان اما امام ٧ فرمود: قسم به كسى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، گوشهايت از سخن رسول خدا پر است كه اصحاب جمل و نهروان را لعنت كرد و فرمود زندگانشان در فتنه كشته مى‌شوند و مردگانشان بر دين يهود و در آتش دوزخ خواهند بود».[١] اين عايشه است صاحب شتر سرخ مويى كه مصداق اين آيه شريفه شده است:

كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً[٢] «مانند زنى كه رشته خود را پس از تابيدن محكم واتابيد».

و وقتى درباره معناى اين آيه از امام صادق ٧ پرسيدند فرمود: «عايشه آن كسى است كه رشته‌هاى ايمانش را واتابيد».[٣] و نيز در آيه ديگرى مى‌فرمايد: «مثل كسانى كه غير خدا را اولياء خود بر مى‌گزينند همانند عنكبوت است كه خانه‌اى از تار درست مى‌كند».[٤] سالم بن كرم از پدرش روايت مى‌كند كه درباره معناى آيه كريمه از امام باقر ٧ شنيده است كه فرمود: او حميراء است.

و در نهايت با توجه به اين كلام پيامبر صادق امين ٦ غفلت ما بر طرف‌

[١] الكافيه، ٣٤، ح ٣٥.

[٢] نحل، ٩٢.

[٣] تفسير عياشى، ٢، ٢٦٩، ح ٦٥.

[٤] عنكبوت، ٤١: مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً اين روايت را كراجكى در كنزالفوايد، ١، ٧٣، ح ٧ نقل كرده است.