لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٧٠ - باب علة النهى عن السجود على المأكول و الملبوس دون الارض و ما أنبتت من سواهما

سبحانه و تعالى پس سزاوار نيست كه خضوع نزد ماكول و ملبوس باشد زيرا كه اهل دنيا بندگان مأكولات و ملبوساتند و كسى كه سجده مى‌كند در عبادت حق سبحانه و تعالى در بندگان و تذلل است نزد او پس سزاوار نباشد كه پيشانى خود را در سجود بر معبود اهل دنيا گذارد كه فريب دنيا را خورده‌اند و فريفته مأكول و ملبوس شده‌اند و از آنها كه سجده بر آن مى‌توان كرد زمين بهتر است زيرا كه سجده كردن بر زمين كاملتر است در تاثير شكستگى و خضوع نزد حق سبحانه و تعالى و هيچ شك نيست كه خاك كربلا بيشتر مؤثر است در رقّت و خضوع كه هر چند قساوت عظيم باشد چون ياد مى‌كند واقعه كربلا را البته او را گريه و زارى حاصل مى‌شود كه سبب قرب بندگانست بعد از مغفرت گناهان ايشان لهذا حضرت فاطمه زهرا تسبيح از خاك حمزه ساخت تا سبب رقّت باشد مر شيعيان و مؤمنان را هر چند شهادت سبب علو درجات ايشان شد اما سبب نقص بر عالميان شد و حسب الامر مأموريم به آن كه ملاحظه مظلوميّت ايشان كنيم و بگرييم تا درجات عاليه كرامت فرمايد و بنا بر اين اگر خاك باشد سبب تذلّل بيشتر مى‌شود از گلهاى ساخته يا پخته كه در آن دغدغه نيز مى‌شود كه صحيح نباشد با آن كه در خاك همه پيشانى بر آن مى‌رسد و در مهر خوب نمى‌رسد مگر آن كه چنان بسازند كه پيشانى بر آن جا كند همه و بعد از خاك سنگ بهتر است از حصير و بوريا با آن كه در اينها غالبا همه پيشانى جا نمى‌كند چون فاصلها دارد اما شك نيست در آن كه جايز است و احاديث خمره متواتر است بلكه ظاهر اخبار آنست كه خمره مقدم باشد بر سنگ ريزه و دور نيست كه وجه تقدم طهارت و نظافت آن بوده باشد.

و در حديث صحيح از محمد بن مسلم منقول است كه گفت كه حضرت‌