لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٣ - سجود بر چيزيست كه از زمين رويد و نخورند و نپوشند
سى و سه دانه اصل و يكى بر فوق همه و اين تسبيح مولاة و واجب الاطاعة و المحبة ما فاطمه زهراست صلوات اللَّه عليها چون حمزه شهيد شد آن حضرت از خاك قبر حمزه اين تسبيح را ساختند و بعد از هر نمازى به آن تسبيح مىكردند و اين دو حديث با تتمه از خط شهيد عليه الرحمه نوشته شد و اگر اين تسبيح خام باشد ظاهرا بهتر باشد و جمعى از علماء دغدغه مىكردند كه چون پخته مىشود و سبب استحاله از اطلاق خاك بيرون مىرود و ظاهرا بيرون نرود و ظاهرا بر پخته آن نيز سجده توان كرد چنانكه خواهد آمد.
[زنان به انگشت خود حساب تسبيح را نگاه دارند]
(و التّسبيح بالأصابع افضل منه بغيرها لأنّها مسئولات يوم القيمة)
صدوق در خصال بسند قوى از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه روايت كرده است هفتاد و سه خصلت را كه از خصايص زنانست از آن جمله آن كه زنان به انگشت خود حساب تسبيح را نگاه دارند زيرا كه بندهاى انگشتها را نيز حساب خواهند كرد و در جائى ديگر نيز نقل كرده است اين معنى را از خصايص زنان و در اينجا مطلق ذكر كرده است كه شامل زنان و مردان هست و ظاهرا مرادش زنانند و تغيير عبارت حديث نيز كرده است و عبارت حديث منافات ندارد با استحباب حساب به تسبيح زيرا كه حساب تسبيح را نيز بأنامل مىكنند كه مراد جنس انامل باشد و بنده جمع بينهما مىكنم به آن كه تا صد را از تسبيح حساب مىكنم و مئات را به انگشتان حساب نگاه مىدارم و جمع ديگر مىتوان كرد كه تسبيح به خاك مطلقا بهتر از همه چيز باشد و بعد از آن به بندهاى انگشت افضلست از غير آن و اللَّه تعالى يعلم و در اينجا اصابع گفته است و در خصال انامل.
[سجود بر چيزيست كه از زمين رويد و نخورند و نپوشند]
(و روى حمّاد بن عثمان عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال السّجود على ما أنبت الارض الّا ما اكل أو لبس)
و بسند صحيح