لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٤٢ - رسيدن حرّ بن يزيد

نديدم اندر اينجا باغ و نخلى‌

نه دهقانى بدى نه خرج و دخلى‌

كنون مى‌بينم اى شه نخل بسيار

كه گشته اندر اين صحرا نمودار

به فرمود آن شه گردون پناهى‌

كه نخلستان نباشد اين سياهى‌

سنان جان‌ستان و گوش اسبان‌

نمودار است اندر اين بيابان‌

برون آمد سوارى از سپاهى‌

همى تازيد سوى آن سياهى‌

سپاهى را معيّن كرد و معلوم‌

بيامد نزد آن سلطان مظلوم‌

به گفت اى شه بود اين حرّ سردار

هزارش مرد جنگى هست در كار

به ناگه در رسيد آن حرّ آزاد

بشاه دين سلام و تهنيت داد

جوابش داد با صد مهربانى‌

به ياران گفت آن دم بيتوانى‌

كه اى ياران كنون حاضر كنيد آب‌

كه اينان را عطش به ربوده از تاب‌

دهيد آب اين ز ره وامانده‌گان را

سپاهى با همه سركرده‌گان را

در آن وادى كه بودى آب ناياب‌

سوار و اسب او گرديد سيراب‌

خداوندا چه عشق است اين چه بيداد؟

كه خود در راه تو لب تشنه جان داد؟

به حرّ فرمود آن سلطان أحرار

كه بر مائى و يا ما را مددكار

چه آوردت در اين صحراى خون خيز

كه كرد اين لشكر از بهر تو، تجهيز

بگفت اى شه تو را من خواجه تاشم‌

نه با تو هستم و نه بر تو باشم‌