لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٩ - رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات

همانا رزم با كفو كريم است‌

كه دل در سينه‌اش از غم دو نيم است‌

ز جا جنبيد آن درياى آهن‌

به قصد قتل آن تمثال ذو المن‌

ستمكر كافرى زان جمع كفّار

روان شد سوى شه با تيغ خونخوار

بهندى تيغ آن مردود گمراه‌

سر افسر بريد از نقش اللَّه‌

بريده افسر ياقوتى از خون‌

بدور افكند آن داراى گردون‌

سوى خرگاه شد شاه مظفّر

طلب فرمود دستارى ز خواهر

يكى دستار برد آن دل شكسته‌

به صد حسرت، به نزد شاه خسته‌

به سر بربست دستار آن شه فرد

دگر آهنگ جنگ قوم دون كرد

سوى جنگ عدو آن شاه كرّار

روان گرديد چون حيدر دگر بار

گريزان گشت آن لشكر ز ميدان‌

گروهى گشته جمعى زار و نالان‌

به مركز باز شد سلطان ابرار

كه آسايد دمى از رزم و پيكار

فلك سنگى فكند از دست دشمن‌

به پيشانى وجه اللَّه أحسن‌

چو زد از كينه آن سنگ جفا را

شكست آئينه ايزد نما را

كه گلگون گشت روى عشق سرمد

چو در روز أحد روى محمّد

بدامان كرامت خواست آن شاه‌

كه خون از چهره بزدايد به ناگاه‌

دل روشن‌تر از خورشيد روشن‌

نمايان شد ز زير چرخ جوشن‌

يكى الماس وش تيرى ز لشكر

گرفت اندر دل شه جاى تا پر