لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف)
(١)
فهرست
٥ ص
(٢)
مقدمه مصحح
١١ ص
(٣)
خطاب به حضرت حجة عجّل اللَّه فرجه
١٤ ص
(٤)
در ستايش خداوند عالم جلّ شأنه
١٦ ص
(٥)
في المناجاة
١٦ ص
(٦)
في نعت الرّسول
١٧ ص
(٧)
في منقبة امير المؤمنين على
١٨ ص
(٨)
مردن معاويه و خلافت يزيد
٢٠ ص
(٩)
وداع با خاتم انبياء
٢٤ ص
(١٠)
نامه كوفيان لئام با امام همام (ع)
٢٧ ص
(١١)
اعزام مسلم (ع) به كوفه
٢٩ ص
(١٢)
عبيد اللَّه بن زياد و امارت كوفه
٣٠ ص
(١٣)
موكب همايونى حسين (ع)
٣٩ ص
(١٤)
آگاهى امام جليل از قتل مسلم ابن عقيل
٤٠ ص
(١٥)
رسيدن حرّ بن يزيد
٤١ ص
(١٦)
ورود به سرزمين كربلا
٤٤ ص
(١٧)
آگاهى عبيد الله بن زياد از ورود امام (ع) به كربلا
٤٥ ص
(١٨)
روانه شدن عمر سعد به كربلا
٤٦ ص
(١٩)
پيام فرستادن ابن سعد (لعين)
٤٧ ص
(٢٠)
نامه نگارى ابن سعد بن ابن زياد
٤٧ ص
(٢١)
روان شدن شمر به كربلا
٤٨ ص
(٢٢)
مهلت خواستن امام (ع) شب عاشورا
٤٩ ص
(٢٣)
اذن عام امام (ع) به ياران خود
٥٠ ص
(٢٤)
ترخيص امام همام اهل بيت كرام را
٥١ ص
(٢٥)
آغاز وقايع روز عاشورا
٥٣ ص
(٢٦)
آغاز جنگ
٥٥ ص
(٢٧)
توبت و انابت حرّ و شهادت او
٥٥ ص
(٢٨)
محاربه حر نامور، با دشمنان بد گوهر
٥٦ ص
(٢٩)
برير بن خضير و ميدان رفتن او
٥٨ ص
(٣٠)
جنگجوئى و جانبازى وهب
٥٩ ص
(٣١)
مبارزت پير طريق صدق با ميدان عشق
٦١ ص
(٣٢)
شهادت عمرو بن قرظه انصارى
٦٢ ص
(٣٣)
شهادت جون غلام امام
٦٢ ص
(٣٤)
شهادت عمرو بن خالد (رحمة الله عليه)
٦٤ ص
(٣٥)
شهادت سعد بن حنظله (رضوان الله عليه)
٦٥ ص
(٣٦)
أقامه نماز امام (ع) همراه ياران
٦٦ ص
(٣٧)
ايستادن زهير و سعد پيش روى آن بزرگوار به هنگام نماز
٦٧ ص
(٣٨)
شهادت حبيب بن مظاهر (عليه الرّحمة)
٦٨ ص
(٣٩)
مقاتلت و شهادت سويد بن عمرو (رحمة الله عليه)
٦٩ ص
(٤٠)
شهادت يحيى بن سليم (رحمة اللَّه عليه)
٦٩ ص
(٤١)
شهادت قرّه غفارى (رحمة اللَّه عليه)
٧٠ ص
(٤٢)
شهادت حجّاج بن مسروق (عليه الرّحمة)
٧٠ ص
(٤٣)
شهادت هلال بن نافع (عليه الرّحمه)
٧١ ص
(٤٤)
شهادت جابر بن عروه (ره)
٧١ ص
(٤٥)
شهادت جوانى كه پدرش نيز شهيد شده بود
٧٢ ص
(٤٦)
شهادت جناده (رحمة اللَّه)
٧٣ ص
(٤٧)
شهادت عمرو بن جناده و عبد الرحمن
٧٣ ص
(٤٨)
شهادت شوذب غلام عابس
٧٤ ص
(٤٩)
شهادت عابس (رضوان اللَّه عليه)
٧٤ ص
(٥٠)
شهادت دو تن از اعراب غفارى
٧٦ ص
(٥١)
شهادت حضرت علىّ بن الحسين
٧٧ ص
(٥٢)
شهادت حضرت قاسم بن حسن
٨١ ص
(٥٣)
شهادت اولاد حضرت زينب (سلام اللَّه عليها)
٨٣ ص
(٥٤)
شهادت برادران حضرت عبّاس
٨٤ ص
(٥٥)
خبر شهادت اولاد حضرت عقيل (ع)
٨٦ ص
(٥٦)
شهادت امير گردون اساس حضرت ابا الفضل العباس (ع)
٨٧ ص
(٥٧)
شهادت شيرخوار حضرت على اصغر (ع)
٩٠ ص
(٥٨)
شهادت ابو بكر بن حسن
٩٢ ص
(٥٩)
آغاز آهنگ امام (ع) به سوى ميدان
٩٢ ص
(٦٠)
آمدن جبرئيل به إمداد شاه جليل
٩٣ ص
(٦١)
اتمام حجّت امام
٩٤ ص
(٦٢)
مبارزات سرور اوليا
٩٦ ص
(٦٣)
رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات
٩٧ ص
(٦٤)
شهادت عبد الله بن حسن
١٠١ ص
(٦٥)
آمدن مهين حبيبه ربّ حضرت زينب
١٠٢ ص
(٦٦)
إرسال سران مطهر به كوفه
١٠٤ ص
(٦٧)
بردن خولى سر مطهّر امام (ع) را نزد عبيد اللَّه بن زياد
١٠٦ ص
(٦٨)
غارت خيام اهل بيت (ع)
١٠٧ ص
(٦٩)
ماجراى شب يازدهم
١٠٩ ص
(٧٠)
وقايع روز يازدهم
١٠٩ ص
(٧١)
ورود اهل بيت طهارت (ع) به كوفه
١١٣ ص
(٧٢)
خطبه حضرت زينب سلام الله عليها در بازار كوفه
١١٥ ص
(٧٣)
ورود اهل بيت
١١٦ ص
(٧٤)
منزل دادن خاندان نبوى
١٢١ ص
(٧٥)
روانه شدن اهل بيت طهارت (ع) به شام
١٢٢ ص
(٧٦)
وقايع دير راهب
١٢٢ ص
(٧٧)
روانه شدن لشكر از دير به سوى شام
١٢٥ ص
(٧٨)
مكالمات پير مرد شامى با امام بيمار (ع)
١٢٦ ص
(٧٩)
ورود اهل بيت طهارت (ع) به مجلس يزيد (لع)
١٢٧ ص
(٨٠)
سؤال رسول رومى از سر مبارك
١٣١ ص
(٨١)
به كنيزى خواستن مرد شامى يكى از عيال اللَّه را
١٣٢ ص
(٨٢)
منزل گزيدن آل عصمت (ع) در خرابه شام
١٣٣ ص
(٨٣)
وفات دختر امام
١٣٤ ص
(٨٤)
يزيد و امام سجّاد (ع) در مسجد جامع شام
١٣٧ ص
(٨٥)
خطبه حضرت سيد سجّاد سلام الله عليه در مسجد جامع شام
١٣٨ ص
(٨٦)
بيرون آمدن يزيد از مسجد و خطاب يهودى با او
١٤١ ص
(٨٧)
مكالمات يزيد با امام
١٤٢ ص
(٨٨)
عزيمت امام همام با اهل بيت كرام به سوى مدينه از شام
١٤٤ ص
(٨٩)
رسيدن اهل بيت رسالت به سرزمين كربلا
١٤٥ ص
(٩٠)
ورود موكب امام همام و اهل بيت كرام (ع) به مدينه طيّبه
١٤٦ ص
(٩١)
خاتمه معراج المحبّه
١٤٩ ص
(٩٢)
سپاس و شكر
١٥٠ ص

لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٣١ - سؤال رسول رومى از سر مبارك

سؤال رسول رومى از سر مبارك‌

(١)

رسول روم اين گفتار و كردار

چو ديد از آن پليد زشت خونخوار

ز جا برخاست رومى مرد ديندار

خطاب آورد با آن مير كفّار

كه اين سر كيست و ز نسل كه باشد؟

بدين خوارى و خفّت از چه باشد؟

مرا آگاه كن ز احوال اين سر

وزين دل خستگان ماه پيكر

بگفتش كاين سر سبط رسول است‌

على بابش بود مامش بتول است‌

مر اين رنجور بيمار دل افكار

بود فرزند اين سلطان بى‌يار

مر اين مه طلعتان خوب منظر

همه آل نبى باشند و حيدر

چو اين بشنيد رومى، مرد دلريش‌

بگفتا اف به اين آئين و اين كيش‌

نكرده هيچ قومى اى ستمگر

چنين كارى به اولاد پيمبر

چرا خود كرده‌اى رسوا و بدنام‌

چسان دانى تو خود را مير اسلام؟

برآشفت آن يزيد كفر بنياد

بزد فرياد كاى جلّاد و جلّاد

ببرّش سر مبادا اين بدانديش‌

مرا رسوا كند در ملكت خويش‌

چو دانست آن شهيد راه داور

كه بايد داد سر، از بهر اين سر

بگفت آن گاه با آن مير بدنام‌

كه اى ننگ يهود و عار اسلام‌

شب بگذشته اندر خواب نوشين‌

بديدم احمد آن نقش نخستين‌