لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٣١ - سؤال رسول رومى از سر مبارك
سؤال رسول رومى از سر مبارك
(١)
|
رسول روم اين گفتار و كردار |
چو ديد از آن پليد زشت خونخوار |
|
|
ز جا برخاست رومى مرد ديندار |
خطاب آورد با آن مير كفّار |
|
|
كه اين سر كيست و ز نسل كه باشد؟ |
بدين خوارى و خفّت از چه باشد؟ |
|
|
مرا آگاه كن ز احوال اين سر |
وزين دل خستگان ماه پيكر |
|
|
بگفتش كاين سر سبط رسول است |
على بابش بود مامش بتول است |
|
|
مر اين رنجور بيمار دل افكار |
بود فرزند اين سلطان بىيار |
|
|
مر اين مه طلعتان خوب منظر |
همه آل نبى باشند و حيدر |
|
|
چو اين بشنيد رومى، مرد دلريش |
بگفتا اف به اين آئين و اين كيش |
|
|
نكرده هيچ قومى اى ستمگر |
چنين كارى به اولاد پيمبر |
|
|
چرا خود كردهاى رسوا و بدنام |
چسان دانى تو خود را مير اسلام؟ |
|
|
برآشفت آن يزيد كفر بنياد |
بزد فرياد كاى جلّاد و جلّاد |
|
|
ببرّش سر مبادا اين بدانديش |
مرا رسوا كند در ملكت خويش |
|
|
چو دانست آن شهيد راه داور |
كه بايد داد سر، از بهر اين سر |
|
|
بگفت آن گاه با آن مير بدنام |
كه اى ننگ يهود و عار اسلام |
|
|
شب بگذشته اندر خواب نوشين |
بديدم احمد آن نقش نخستين |
|