لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٧ - رفتن آن بزرگوار به شطّ فرات

سپه پيچيده، بر هم همچو طومار

نه صف بر جا نه لشكر نه سپهدار

ملخ‌سان آن گروه سست پيمان‌

پراكنده شدند اندر بيابان‌

به خون آمد شناور ذو الجناحش‌

گهى در قلب و گاهى در جناحش‌

همى فرمود در هنگامه جنگ‌

كه مرگ اولى بود از بردن ننگ‌

عطش زور آور آمد بر تن عشق‌

كه تار افتاد چشم روشن عشق‌

ربودش تشنگى از دست چاره‌

ز ميدان سوى آب افكند باره‌

فرات از ديدن آن شاه ذيجود

غبار غم گرفت و شد گل آلود

براق عشق را پيغمبر عشق‌

مخاطب كرد و گفت اى صرصر عشق‌

بنوش آب اى براق پر شكسته‌

كه هستى از عطش نالان و خسته‌

سمند از آب سر بگرفت بالا

بر من عشق، گفت اى شاه والا

گوارا نيست بر من آب كوثر

تو باشى تشنه، اى سبط پيمبر

كفى از آب آن ميراب رحمت‌

همى بگرفت با صد رنج و رحمت‌

رها شد تيرى از آن قوم ميشوم‌

ابر حلقوم آن سلطان محروم‌

نخورد آب و دهانش گشت پرخون‌

شد آن فلك نجات از آب بيرون‌

جگر تفتيده و تن پر جراحت‌

به مركز شد ز بهر استراحت‌