لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١١٥ - خطبه حضرت زينب سلام الله عليها در بازار كوفه
خطبه حضرت زينب سلام الله عليها در بازار كوفه
(١)
|
چو لب بست از سخن سبط پيمبر |
سخن پرداز شد ناموس داور |
|
|
بفرمود أسكتوا زان خلق منكوس |
نفس برّيد و شد خاموش ناقوس |
|
|
چو حقّ حمد يكتا كرد إنشاء |
على (ع) بار دگر شد منبر آرا |
|
|
پس از حمد خدا و نعت احمد |
چنين فرمود آن ناموس سرمد |
|
|
كه اى پروردگار مكر و تدليس |
كه باشد كارتان آزار و تلبيس |
|
|
بما گرييد از اين جور و بيداد |
سرشك از چشمتان هرگز مبرّاد |
|
|
بما ناليد از اين محنت و غمّ |
بآه و ناله خوش باشيد همدم |
|
|
شما را نقض عهد و نقض پيمان |
بود كارى نه مشكل، سخت آسان |
|
|
شما را مردى آن باشد به دوران |
كه خدمتكار باشيد از كنيزان |
|
|
چه بد تخمى فشانديد اى جماعت |
كه محصولش نباشد جز شناعت |
|
|
شما را گريه بس بسيار بايد |
ولى بسيار خنديدن نشايد |
|
|
بود اين كارتان بدتر ز هر كار |
شما را حاصلى ناداده جز عار |
|
|
چسان شوئيد اين خون را ز دامن |
به روز دادخواهى نزد ذو المنّ |
|
|
روان گرديد اى قوم پر از كين |
سقر بينيد آسايشگه خويش |
|
|
بناحق كرده باطل حقّ ما را |
فرو بگرفته غيظ حق، شما را |
|