لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٦ - مبارزات سرور اوليا
مبارزات سرور اوليا ٧ با لشكر اشقياء
(١)
|
چو اين پاسخ شنيد آن شاه صفدر |
مبارز خواست از آن قوم كافر |
|
|
هزار و صد تن از تيغش در آن دم |
شدند از دشت كين سوى جهنّم |
|
|
فتاد از كار مرد و تيغ و باره |
ز رزم شه همى جستند چاره |
|
|
چو ديد آن بدگهر سردار گمراه |
كه خون ميبارد از تيغ يد اللَّه |
|
|
بگفت اى جنگيان برگزيده |
چنين رزمآورى گردون نديده |
|
|
به هم رزمى نبرد اين مظفّر |
براى هيچ كس نبود ميسّر |
|
|
بود زور نبى در بازوى او |
دل حيدر بود، در پهلوى او |
|
|
نباشد چاره با اين شاه منصور |
در اين هنگامه غير از جنگ جمهور |
|
|
شدند آن قوم بيدين چار قسمت |
به قصد قتل آن سلطان رحمت |
|
|
به تيغ و تير و سنگ و نيزه جمله |
به شاه انس و جان بردند حمله |
|
|
هماى جان زهرا و پيمبر |
عقاب آسا ز پيكان گشت پرتو |
|
|
چو آن لشكر شكن سلطان بىيار |
بديد آن كار ز آن قوم ستمكار |
|
|
حسامش ريخت سر ز ابطال اعراب |
چو تيغ حيدر اندر بدر و احزاب |
|
|
شد از شمشير عشق لاابالى |
ز گردان عرب آن دشت خالى |
|
|
گر از آسا شد آن لشكر گريزان |
همه از بيم تيغش اشك ريزان |
|