لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٤ - اتمام حجّت امام
|
به اشك آلوده آن سلطان سرمد |
به گفت اى محرم اسرار احمد |
|
|
منم بىلشكر منصور منصور |
مرا جز ديدن حق نيست منظور |
|
|
مكن اى پيك حق غمخوارى من |
كه پيمان نشكند بىيارى من |
|
|
مقامات وصول قرب يكتا |
همه طىّ شد سرى مانده است بر جا |
|
|
وز اينجا تا بوصل دلبر خويش |
در اين هنگامه نبود نيزه و بيش |
|
|
مرا بگذار و رو اى پيك داور |
كه من خود دانم و اين قوم كافر |
|
|
سوى بالا شد آن پيك رسولان |
روان شد سوى ميدان عشق يزدان |
|
|
ستاد و خواست از آن قوم كافر |
امير لشكر آن شوم اختر |
|
|
بيامد تا بر آن شاه خوبان |
مقابل گشت چون شيطان به يزدان |
|
اتمام حجّت امام ٧
|
بهفرمود از پى اتمام حجّت |
كه ما را با شما باشد سه حاجت |
|
|
بعرضش برد سردارش ستم كيش |
كه حاجاتت بيان كن بىكم و بيش |
|
|
نخستين گفت كاى اصحاب شيطان |
كه باشد كارتان آزار يزدان |
|
|
زمين از خونمان شد ارغوان رنگ |
ز تيغ نامدار و تير بىننگ |
|
|
شدم تنها در اين وادىّ خونخوار |
نه فرزند و برادر نه مددكار |
|
|
دهيدم ره كه تا ز اين ورطه بيرون |
برم دخت نبى با چشم پر خون |
|