لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٧٧ - شهادت حضرت علىّ بن الحسين
شهادت حضرت علىّ بن الحسين ٨
(١)
|
چو بگذشتند شيران حجازى |
على را شد هواى تيغ بازى |
|
|
ز صف آمد برون آن شاه صفدر |
ستاده در بر سالار محشر |
|
|
ستاره ريخت از نرگس به خورشيد |
هلال آسا ركاب شاه بوسيد |
|
|
بهگفت اى بهترين فرزند آدم |
جلال كبريائى در تو مدغم |
|
|
تمنّا دارم اى سلطان پيروز |
كه آل اللَّه را باشم قلاوز |
|
|
بدان شهزاده شاه روز محشر |
چنين فرمود كاى شبه پيمبر |
|
|
برو به درود كن اهل حرم را |
كه بينى روى سلطان قدم را |
|
|
چو رخصت يافت از آن شاه ذيجود |
روان شد سوى خرگه بهر بدرود |
|
|
پى بدرود آن تمثال ذو المن |
برون آمد ز خرگه شصت و شش زن |
|
|
نواى فرقت آن شاه منصور |
حجازى بانوان را كرد پرشور |
|
|
پس آن خورشيد روى سرو قامت |
روان شد سوى خرگاه امامت |
|
|
كه بدرود آورد شاه جهان را |
خليفه حقّ امام ناتوان را |
|
|
فرات آسا گشود از ديدگان زود |
وليعهد، پدر را كرد بدرود |
|
|
چو عزم رزم قوم كينهدر كرد |
زره از گيسوى ليلى به بر كرد |
|
|
نمود آن خسرو شيرين شمايل |
پرند شير يزدان را حمايل |
|