لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٤ - إرسال سران مطهر به كوفه

بسان مهره اين نه طاس دوّار

شد اندر ششدر حيرت، گرفتار

غبارى شد بپا ز اين توده خاك‌

هميشه بر هوا تا اوج افلاك‌

گذشت از ماه و مهر و تير و ناهيد

كه تا شد بر فراز تخت، توحيد

كند اين قصّه ابن شهر آشوب‌

كه كرده ملك جان ز اين غصّه آشوب‌

دگر ابن نما آن مرد دانا

به مقتل كرده خود اين قصّه انشا

چو ابن سعد بدكار بد اختر

مراد خويش را يابيد ز آن سر

خولّى را سپرد آن سر كه بردار

بروى تخت مير كوفه بگذار

پس آنگه گويد آن مير بد انديش‌

همه احوال آن سر، بى‌كم و بيش‌

نشست در پشت زين آن پيك شيطان‌

روان شد سوى شهر كوفه تابان‌

به شب شد رو سياه زشت كردار

به شهر كوفه آن مردود دادار

در دار الإماره ديد مسدود

روان شد سوى خانه خويشتن زود

به فكر اندر شد آن مردود كافر

كه اين سر را كجا بگذارم اى در

ز خوف فتنه آن فرعون دوران‌

چو موسى در تنورش كرد پنهان‌

به جاى خواب شد آن رنج برده‌

به خفت او چون گراز تير خورده‌

زنى در خانه آن بيحيا بود

محبّ خاندان مصطفى ٦ بود