لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٥٢ - ترخيص امام همام اهل بيت كرام را
|
پرستارى نما از خواهرانت |
ز خواهرزادگان و همرهانت |
|
|
بزرگى كن بر ايشان اندرين كار |
مرا بگذار با اين قوم خونخوار |
|
(١)
|
به گفت اى بهترين فرزند آدم! |
شه خاتم نشان را نقش خاتم |
|
|
مگر نه اى خديو جمله عشّاق |
به عشقت سر سپردم روز ميثاق |
|
|
مگر نه اى امير كشور عشق |
مرا خواندى وزير لشكر عشق |
|
|
مگر نه حيدر آن شاهنشه فرد |
مرا از بهر امروز تو پرورد |
|
|
مران چون من غلامى از بر خويش |
كه در پايت به كف دارم سر خويش |
|
|
به تيغم گر برند انگشت انگشت |
نريزم مهره مهر تو از پشت |
|
|
تو خود انصاف ده اى سرور ناز! |
چسان بيرون رود ز اين دشت عبّاس |
|
|
تو را با كوفيان تنها گذارم |
سلامت سوى يثرب ره سپارم |
|
|
به فرداى قيامت نزد احمد |
جوابم چيست اى سلطان سرمد؟ |
|
|
به حيدر آن امير اهل ايمان |
چه عذر آرم بگو اى شاه خوبان؟ |
|
|
مرانم از در اى سلطان پيروز |
نخواهم ديد من هرگز چنين روز |
|
|
كه باشم زنده در دنياى فانى |
سيهرو باد عيش و زندگانى |
|
|
پس از عبّاس آل حيدر پاك |
همى گفتند با آن عشق چالاك |
|
|
دگر ز اصحاب شاه عشق پرور |
سخن راندند يك از يك نكوتر |
|