لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٣٩ - خطبه حضرت سيد سجّاد سلام الله عليه در مسجد جامع شام

كه دنيا را به اهل خود بقا نيست‌

چو نامش را به جز دار فنا نيست‌

نماند هيچ گه در او كسى شاد

نماند تا أبد جز داور داد

زوال نعمتش آنى به آنى است‌

همه چيزش فنا و خويش فانى‌ست‌

پس از اندرز آن سلطان بيمار

به‌گفت اى شاميان شوم كردار!

شناسد مر مرا هر كس از اين پيش‌

اگر نه خود كنم تعريف از خويش‌

منم فرزند آن شاهى كه بطحا

بنام نامى او گشت برپا

صفا از مقدم او با صفا شد

منى از مستجارش با لقا شد

منم فرزند شاه عرش‌پيما

كه سير لا مكان كردى به يك جا

منم فرزند آن شاهى كه قرآن‌

ورا فرمان شاهى داد ز يزدان‌

بود ابداع اين شرع مبارك‌

از آن سلطان طه و تبارك‌

بود آن شاه جدّ من پيمبر

كز او باشد مرا او رنگ و أفسر

دگر فرزند آن شاهم كه اسلام‌

ز دست تيغ او بگرفت انجام‌

شهنشاه رسل را جانشين است‌

خليفه حق، امير المؤمنين است‌

به تيغ كين سر از أبطال اعراب‌

فكند آن شه به روز بدر و احزاب‌

يتيمان و فقيران را پدروار

پذيرا بود و غمخوار و پرستار

منزّه بود و خالى از همه شين‌[١]

نشد مشرك خدا را طرفة العين‌