لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٦٤ - شهادت عمرو بن خالد (رحمة الله عليه)
|
ز بيشه عشق باشم آن سيه شير |
كه ناخن باشدم در چنگ شمشير |
|
|
سيه شد روز آن قوم سيهكار |
ز هندى تيغ آن محبوب دادار |
|
|
تنى چند از گروه فتنه انگيز |
فكند از نيزه اندر آتش تيز |
|
|
تنش خستند و جانش گشت زنده |
به پيشه خاك شد شير شمنده |
|
|
وداع عشق گفت و جمع ياران |
به خفت اندر قطار همقطاران |
|
|
شنيدم از خداوندان أخبار |
پس از هنگامه و بگذشتن كار |
|
|
گروهى بيشمر از دشمن و دوست |
گذر كردند بر شير سيهپوست |
|
|
تنش ديدند همچون نقره پاك |
چو ماه افتاده از افلاك، بر خاك |
|
|
به تن خوشيده خونش همچو عنبر |
شده بويش چو بوى مشك أذفر |
|
|
بود اين كار، كار عشق بيباك |
كه خاكى را برد بر عالم پاك |
|
شهادت عمرو بن خالد (رحمة الله عليه)
(١)
|
برون آمد دگر شيرى مجاهد |
كه نام او بدى عمرو بن خالد |
|
|
به پيش روى عشق عالم افروز |
كشيد از دل يكى آه جگر سوز |
|
|
به اشك آلوده باشد اين سخن گفت |
مرخّص كن كه با ياران شوم خفت |
|
|
گشودش دست عشق از پاى زنجير |
روان شد شير خشمين سوى نخجير |
|