لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٣ - وقايع دير راهب

دم جان بخش عيسى در دم او است‌

و يا جان آفرين خود، همدم او است؟

و يا خورشيد روى كبريائى‌

ز نوك نى نموده خودنمائى‌

شوم تا نزد اين سردار ميشوم‌

كنم سرّ سر ببريده معلوم‌

فرود آمد ز دير آن عيسوى فر

چو جبريل از بر خلّاق داور

به لشكرگه شد و گفت آن دل افكار

بر اين لشكر كه باشد مير و سردار؟

نمودند آن گروه كينه آئين‌

به راهب سرور و سالار بيدين‌

ز احوال سر و از جرم آن سر

خبر بگرفت از مير بد اختر

چو شد معلوم آن مرد هشيوار

كه اين سر عاشقان را هست سردار

بفرمودش كه اى مردود داور

كه نز حق،

شرم كردى نز از پيمبر

مرا انبانى از زر از نياكان‌

به ميراث است اى داراى خسران‌

ستان زر را و اين سر را به من ده‌

يكى امشب مر مرا منّت به سر نه‌

از اين داد و ستد مقصود حاصل‌

شد و راهب روان شد سوى منزل‌

ولى با آه و افغان بود همدم‌

خصوص از ديدن آن جوق ماتم‌

به‌شد تا شد سوى جاى نشستن‌

سر سركرده رحمت، به دستش‌

به رفت از چهره‌اش گرد سفر را

معطّر كرد منزل را و سر را

نهاد آن سر به روى كرسى زر

نمازش برد و استادش برابر