لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٩ - ورود اهل بيت طهارت (ع) به مجلس يزيد (لع)
|
چو از مى مست شد آن كفر، مدهوش |
ز طشت زر بدور افكند سرپوش |
|
|
تجلّى گرد روى حقّ داور |
ز طشت زرد در آن انبوه محضر |
|
|
يزيدش گفت كاى فخر دو عالم |
كه را شد مسند شاهى مسلّم؟ |
|
|
كه از ما گشت غالب؟ كيست مغلوب |
كه را در دست افتاده است مطلوب؟ |
|
|
لب گوهر فشان سرّ انا الحقّ |
گشود و گفت با آن كفر مطلق |
|
|
همانا زود باشد كاى ستمكيش |
شوى مغلوب و بينى كيفر خويش |
|
|
تمام مردم از هر كس بهر جا |
شنيدند آن سخن از شاه والا |
|
|
كلام حق ز سرّ حق شنيدند |
به سوى سر همه گردن كشيدند |
|
|
كه اين سر ميكند آيات قرآن |
تلاوت بر گروه بت پرستان |
|
|
چو زان سر ديد آن آيات باهر |
دگر كفرى ز نو، بنمود ظاهر |
|
|
به چوب خيزران آن كفر مدغم |
كلام اللَّه را بگذاشت بر هم |
|
(١)
|
نمود آنگاه ياد از رفتگانش |
نيا و باب، و آن بگذشتگانش |
|
|
كه اندر «بدر» بر دست يد اللَّه |
سرافكنده نگون گرديد در چاه |
|
|
كه گر بودند و ميديدند ايدر |
كنون كيفر ز فرزند پيمبر |
|
|
همى گفتند با من با دل شاد |
نكردى شل يزيدا دست خوش باد! |
|
(٢)
|
جهان غم مهين دخت پيمبر |
بهگفت اى بدترين مخلوق داور |
|