لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٤٠ - خطبه حضرت سيد سجّاد سلام الله عليه در مسجد جامع شام
|
همانا كاشف كرب رسول است |
على شير خدا زوج بتول است |
|
|
نبود ار تيغ تيز او بهيجا |
نكردى كس پرستش حقّ يكتا |
|
|
چو بگذشت آن شه رنجور و بيمار |
ز تعريف نبى وز وصف كرّار |
|
|
بگرييد و بفرمود اى جماعت |
فغان از جور اين نستوده امّت |
|
|
منم فرزند سلطان هنرمند |
حسين آن كشته عشق خداوند |
|
|
كه اندر كربلا بىجرم و تقصير |
گرفتندش سر از پيكر به شمشير |
|
|
ابا آن تشنه كامى قوم اعراب |
ندادندش ز كين يكجرعه آب |
|
|
همين سر، رأس پاك آن شهيد است |
به رسم هديه در خان يزيد است |
|
|
مر اين دل خستگان، آل رسولند |
نتيجه احمد و نسل بتولند |
|
|
بيان حال چون فرمود آن شاه |
ز غفلت جملگى گشتند آگاه |
|
|
بهپا شد ناله و فرياد و شيون |
ز شهر و مسجد و از كوى و برزن |
|
|
فتادى شهر شام اندر تلاطم |
به يك ديگر همى گفتند مردم |
|
|
كه وا ويلا از اين ظلم و از اين جور |
از اين رفتار و اين كردار اين طور |
|
|
به ما گفت اين يزيد كفر فرجام |
كه اينان خارجند از دين اسلام |
|
|
معاذ الله! گر اين شاه حجازى |
مسلمانى گرفته تركتازى |
|
|
يزيد روسياه بىمحابا |
به خود ترسيد از اين شور و غوغا |
|
|
مؤذّن را بگفت آن ننگ كفّار |
كه قطع گفتگويش كن به ناچار |
|