لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٢ - عبيد اللَّه بن زياد و امارت كوفه

رسول عشق شد از بيقرارى‌

ز مهمانخانه هانى، فرارى‌

روان شد سرور ملك سعادت‌

شتابان سوى محراب عبادت‌

پى طاعت بپا شد مير اعظم‌

به تعظيمش قد محراب شد خم‌

فريضه ظهر و عصر و مغرب آنجا

ادا كرد و جماعت بود برپا

چو مسلم فرض خفتن را ادا كرد

پس از إتمام رو اندر قفا كرد

نديد از اهل بيعت يك مددكار

نمانده كس به غير از فرد دادار

نفاق اندر كمان قد قدر شد

جماعت كالجراد المنتشر شد

به خود ميگفت و ميناليد مسلم‌

چه شد سلّم چه باشد لا نسلّم‌

ز مسجد شد برون آن شير سامى‌

كه تا جويد ز بهر خود، پناهى‌

به چشمش تنگ پهناى جهان شد

خداوند غريبان، لا مكان شد

به راهى رفت پنهانى ز مردم‌

كه تا مر گمراهان را ره كند گم‌

در كاشانه بگرفت آرام‌

خدا خانه زنى بد طوعه‌اش نام‌

زنى مهمان‌نواز با هنر بود

ز مردان جهان مردانه‌تر بود

ستاده بود بر در آن مه نو

كه خورشيدش بسر افكنده پرتو

غريب كوفه با چشم پر اختر

بدان زن گفت كاى فرخنده مادر

مرا سوز عطش بربوده از تاب‌

رسان بر كام خشكم قطره آب‌

يكى چو بين قدح، آب گوارا

بدادش طوعه از روى تمنّا