لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٢١ - مردن معاويه و خلافت يزيد
|
نديد او پادشاهى در مقابل |
نه او را مدّعى مردى مقاتل |
|
|
چو خود را ديد مير ملك و لشكر |
نبرد آورد با خلّاق داور |
|
|
چو اندر خون يزدان پنجه آلود |
ز خجلت سر به زير افكند نمرود |
|
|
قضا طرّاح شد طغيان مؤسّس |
قدر معمار و چرخ آمد مهندس |
|
|
فلك تا بوده اين بود تو را كار |
كه كينجوئى ز آل اللَّه اطهار |
|
|
به خون بت پرستان ستمگر |
كشى كيفر ز اولاد پيمبر |
|
|
سر سرّ الاه و فرزند رحمت |
بريدى با هزاران رنج و زحمت |
|
|
جز از پور معاويّه زنا زاد |
كه فرمودت سپهرا خانه آباد |
|
|
مشو غرّه كه كارم مكر و كين است |
كه سازنده تو خير الماكرين است |
|
(١)
|
يك از عمّال ظلم و جور و كينه |
وليد عتبه بود اندر مدينه |
|
|
كه در عهد معاوى بود عامل |
به عصر خويش كفرى بود كامل |
|
|
بدوران يزيد آن كفر مطلق |
نشد معزول آن بيگانه از حق |
|
|
نوشت از بهر آن مردود كافر |
ستان بيعت ز انصار و مهاجر |
|
|
خصوص از سرور سالار امّت |
حسين آن شاه برنايان جنّت |
|
|
اگر كردت اطاعت شاه ذيجود |
دگر ما را نباشد هيچ مقصود |
|
|
و گر نه از تنش بردار آن سر |
كه بودى زينت دوش پيمبر |
|