لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٢ - وقايع دير راهب
|
كه از فرعون و از نمرود شدّاد |
ندارد كس چنين ظلم و ستم ياد |
|
|
سه روزى اندر آن حال آل عترت |
به سر بردند با صد رنج و زحمت |
|
روانه شدن اهل بيت طهارت (ع) به شام
(١)
|
ز زنگ عشق چون پر شد ترانه |
به شام غم شدند ايشان روانه |
|
|
چو شد از كوفه نور صبح ايمان |
فروزان سوى شام كفر و طغيان |
|
|
همان سردار با آن لشكر شوم |
روان كشتند سوى شام ميشوم |
|
|
به سرعت سير كردندى شب و روز |
همه ره را چو سير چرخ پيروز |
|
|
به راه و بىره از قطع مراحل |
به دير راهبى كردند منزل |
|
وقايع دير راهب
(٢)
|
چو دير دير، پا ديرى بد آنجا |
مسيحا رتبتى را بود مأوا |
|
|
كه بر ناقوس چتر چارمين كاه |
زده زنگ از ترانه ذكر اللَّه |
|
|
سپاهى كشن ديد آن مرد هشيار |
كه شد از پهنه هامون نمودار |
|
|
سرى ديد اندر آن لشكر نمايان |
كه از نوك سنان باشد درخشان |
|
|
به خود ميگفت يا رب سرّ اين سر |
كه باشد كس سنان گرديده پيكر؟ |
|
|
مگر حشر است و اين قومند محشور |
كه مهر از فرقشان يك نيزه شد دور |
|