لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٥ - عبيد اللَّه بن زياد و امارت كوفه

پيامش داد آن مردود بارى‌

كه بودى هر چه بود از مرد كارى‌

براى يك تن اى ترسنده سردار

همى خواهى كنون، يار و مددكار

جوابش داد سردار ستم كيش‌

كه اى سالار بدخواه و بدانديش‌

گمان كردى تو اى بدبخت طاغى‌

كه يك تن از رعيّت گشته ياغى‌

بود فرمانده مرگ اين جهانبان‌

بود آموزگارش شير يزدان‌

بود عم زاده سبط پيمبر

نترسد از جهانى پر ز لشكر

اگر ز آهن سپاهى، بر تراشى‌

به پشت پاى او نايد خراشى‌

دگر بار آن امير كفر بنياد

گروهى را به امدادش فرستاد

به هم پيوست آن جمع گسسته‌

درستى يافت آن كار شكسته‌

هجوم آورد كفر از هر كرانه‌

بگرداگرد آن مير يگانه‌

امير هاشمى با تيغ خونبار

فكندى خويش در درياى پيكار

يم تيغش چو طغيان بهارى‌

همى شد موج زن از هر كنارى‌

چو تيغش در پى دفع خسان شد

دعاى سيفيش ورد زبان شد

گرفتى از كمرگاه دليران‌

به بام انداختى آن شير شيران‌

رجز مى‌خواند و مى‌گفتا به يزدان‌

نجويم كين جز از آزاد مردان‌

يكى فرياد زد سردار ميشوم‌

چو بر ديوار از هم رفته بوم‌

سر آزاد مردان جز تو كس نيست‌

به آزادى به پيشت هم نفس نيست‌