لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٠ - عبيد اللَّه بن زياد و امارت كوفه

به پاى مركب او سر سپردند

غم دورىّ آن شه بر شمردند

سرودنش كه اى مير هنرمند

بخوان تا هر چه دارى از خداوند

گشود آن نامه و آنگه سرودى‌

كه هان اى قوم أوفوا بالعهود

ابر بو جهليان اتمام حجّت‌

چو احمد كرد مير با مروّت‌

هياهوئى ميان شهر افتاد

كه اينك مسلم آمد بهر ارشاد

چو اين بشنيد مسلم بيتوانى‌

ز خوف فتنه شد مهمان هانى‌

حرامى‌زادگان شورى نمودند

پس از شورى به يك ديگر سرودند

كه بايد امر سلطان را تمامى‌

نوشت از بهر آن سلطان شامى‌

نوشتند و بريد رو سيه زود

سوى آتش روان شد همچنان دود

چو آن خطّ خواند آن مردود دادار

بچشم اندر چو شامش شام شد تار

ورق برگشت و شد مقصود حاصل‌

خرد را پاى فكرت رفت در گل‌

دو روزى چند چون بگذشت از اين كار

عبيد اللَّه شد در كوفه سالار

اميرى بى‌پدر شد والى شهر

نهاد از كينه داغى بر دل دهر

كه از به بودى مرهم بود دور

از آن دوم تا دم صور است ناسور