لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٤٣ - رسيدن حرّ بن يزيد

ولى مأمورم از آن مير گمراه‌

كه هر جا بينمت گيرم سر راه‌

بفرمودش شه آزاد مردان‌

كه بر مرگ تو مادر باد گريان!

مرا خوانديد با چندين كرامت‌

بسوى خويشتن بهر امامت‌

كتابتها به سوى من روانه‌

نموديد اى گروه، از هر كرانه‌

كنون كه اشكسته بينم عهد و پيمان‌

شوم بر جاى خويش، از اين بيابان‌

پس آن آزاد مرد نيك انجام‌

بدان سالار دين و قطب اسلام‌

بگفت اى مظهر خلّاق ذو المنّ‌

على را جان، نبى را چشم روشن‌

چو عهدى كرده‌ام با آن جماعت‌

گرفته دامن من دست بيعت‌

در اين ره گر شوى راهى تو طالب‌

كه نه در كوفه آئى نه به يثرب‌

شوم معذور نزد مير گمراه‌

كه از شهر شما برتافت، رخ شاه‌

به پايان شد چو اين گفت و شنوها

بدينسان بسته شد عهد و گروها

به راهى رفت حرّ دلشاد و خوشنود

صراط المستقيم از راه مقصود

چو لختى راه پيمود آن شه راه‌

دوباره حرّ نمايان شد به ناگاه‌

بگفت اى بهترين فرزند آدم‌

ز كوفه نامه‌اى آمد در اين دم‌

يكى جاسوس از اعراب بدبخت‌

به من بگماشته آن مير سرسخت‌

كه هر جايى روى اى شاه والا

نگهبان تو باشم در همه جا