جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ٢٥٩ - ٦٠ - باب حد تكبر و بزرگ منشى حرام
مراد من انكار و بىاعتقادى است (يعنى كبرى كه از روى انكار كبريايى خداوند و بىاعتقادى باشد).
٥٩٩- امام صادق ٧ فرمود: كبر آن است كه مردمان را خوار و كوچك بشمرى و حق را ناچيز بدانى.
٦٠٠- امام صادق ٧ روايت كند كه: رسول خدا ٦ فرمود: همانا بزرگترين كبر، كوچك شمردن مردم و ناچيز دانستن حق است- راوى گويد: عرض كردم:
معناى اين سخن رسول خدا ٦ چيست؟ امام صادق ٧ فرمود: يعنى از حق بىخبر باشد و از خانواده و خاندان خود بد گويى كند. پس كسى كه چنين كند با خداوند عزّ و جلّ بر سر كبريايىاش به ستيز بر خاسته است.
٦٠١- عبد الاعلى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم كه: كبر چيست؟ فرمود:
بزرگترين كبر آن است كه حقّ را ناچيز و مردمان را كوچك بشمرى، عرض كردم:
ناچيز شمردن حق چيست؟ فرمود: يعنى حق را نداند و بر خاندان خود افترا بزند.
٦٠٢- محمد بن عمر بن يزيد از پدرش روايت كند كه: به امام صادق ٧ عرض كردم: همانا من غذاى پاكيزه مىخورم و بوىهاى خوش مىبويم و بر چهارپاى خرامنده سوار مىشوم و نوكر پشت سر من راه مىافتد پس آيا شما در اين امور چيزى از تكبّر مىبينيد تا آنها را به جاى نياورم؟ امام صادق ٧ قدرى سكوت فرموده و سر به زير افكند سپس فرمود: همانا آن متكبّر كه ملعون است كسى است كه مردم را كوچك شمارد و از حق بىخبر باشد. عمر گويد: عرض كردم:
اما من نسبت به حق نادان نيستم ولى كوچك شمردن مردم را نمىدانم يعنى چه؟
حضرت فرمود: كسى كه مردم را كوچك بشمرد و بر آنان تكبّر ورزد (خود را از آنان بالاتر و برتر بداند) چنين كسى متكبّر است.
٦٠٣- امام صادق ٧ روايت كند كه: رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه به اندازه دانهاى از خردل كبر و بزرگ منشى در قلبش باشد هرگز به بهشت وارد نمىشود و كسى كه در قلبش به اندازه دانهاى از خردل ايمان باشد داخل دوزخ نمىگردد- راوى گويد: عرض كردم: فدايت شوم همانا [گاه باشد كه] مرد جامهاى [فاخر] بر تن مىپوشد يا اينكه بر مركبى [رهوار] سوار مىشود پس [در اين حالت] نزديك است كه از [هيئت] او كبر و بزرگ منشى فهميده شود [آيا چنين كسى به بهشت وارد نمىشود؟] حضرت فرمود: اين گونه نيست بلكه كبر انكار نمودن حقّ و ايمان اعتراف نمودن به حقّ است.
٦٠٤- از امام باقر يا امام صادق : روايت است كه فرمود: كسى كه در دلش به اندازه خردلى كبر باشد به بهشت وارد نمىشود- راوى گويد:- عرض كردم: