كشتن نفسى كه احترام دارد و آزردن پدر و مادر و خوردن ربا و بازگشتن به حالت اعرابى بودن پس از اينكه هجرت كرده است و نسبت ناروا دادن به زن شوهردار و خوردن مال يتيم و گريختن از جهاد.

٤٥٠- امام رضا ٧ در نامه‌اى به مأمون چنين نوشت: ايمان همان امانتدارى و دورى از همه گناهان بزرگ است و ايمان همان شناخت قلبى و اقرار و اعتراف زبانى و عمل نمودن به وسيله اعضا است- تا آنجا كه فرمود:- و دورى از گناهان كبيره، و آنها عبارتند از: قتل نفسى كه كشتن او را خداوند حرام ساخته است و زنا نمودن و دزدى كردن و نوشيدن شراب و آزردن پدر و مادر و گريختن از جهاد و خوردن مال يتيم از روى ستم و خوردن گوشت مردار و خون و گوشت خوك و هر ذبيحه‌اى كه نام غير خدا بر او برده شده است در صورتى كه ضرورتى نباشد، و خوردن ربا بعد از آگاهى [از ربوى بودن معامله‌] و خوردن حرام و قمار بازى و كاستن و كم گذاردن در پيمانه و وزن و نسبت ناروا دادن به زنان شوهردار و زنا و لواط و نااميدى از رحمت خداوند و ايمنى از مكر خدا و دلسردى از رحمت الهى و يارى رساندن به ستمكاران و تكيه و اعتماد بر آنان، و سوگند دروغ و حبس نمودن حقّ ديگران بدون اينكه سختى و ضرورتى موجب آن شده باشد، و دروغگويى و تكبّر و خود بزرگ بينى، و اسراف و ولخرجى، و خيانت و ناراستى، و سبك شمردن حجّ، و ستيزه كردن با دوستان خدا، و مشغول بودن به خوشگذرانى‌هاى بيهوده، و اصرار و پافشارى نمودن بر انجام گناهان.

٤٥١- رسول خدا ٦ فرمود: از هفت چيز هلاكت آور دورى كنيد، به ايشان عرض شد: آن هفت چيز كدامند؟ حضرت فرمود: شرك‌ورزيدن به خداوند، و جادوگرى، و كشتن كسى كه خداوند كشتن او را جز در صورتى كه حق او باشد حرام گردانيده، و ربا خوارى، و خوردن مال يتيم، و پشت نمودن به دشمن در روز جهاد، و نسبت ناروا دادن به زنان شوهردار ساده‌دل با ايمان.

٤٥٢- محمّد بن مسلم گويد:

به امام صادق ٧ عرض كردم: چه شده است ما را كه گواهى به كافر بودن مخالفين خود مى‌دهيم ولى چرا در باره خود و ياران‌مان گواهى به بهشتى بودن نمى‌دهيم؟ حضرت فرمود: اين به خاطر ضعف و ناتوانى شماست، اگر در شما هيچ يك از گناهان كبيره نبود پس گواه باشيد كه شما در بهشت هستيد، عرض كردم: گناهان كبيره چه چيزهايى هستند؟ فرمود: بزرگترين آنها شرك‌ورزيدن به خداوند