جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ١١٣ - ٢١ - باب وجوب پارسايى
پارسايى و زهد را جمع نمىكند مگر اينكه من اميد بهشت را براى او دارم.
١٩٩- امام باقر ٧ در حديثى فرمود: كسى به ولايت ما نمىرسد مگر با عمل [شايسته] و خوددارى از گناه.
٢٠٠- امام صادق ٧ فرمود: از شيعيان [واقعى] ما شمرده نمىشود كسى كه در شهرى باشد كه در آنجا صد هزار نفر زندگى مىكنند و در بين آنان پارساتر از او وجود دارد.
٢٠١- امام صادق ٧ فرمود: از شيعيان ما نيست كسى كه به زبان [از دوستى ما] دم زند امّا در اعمال و اخبار ما با ما مخالفت كند و ليكن شيعه ما كسى است كه با زبان و قلبش با ما موافق باشد و از اخبار ما پيروى كند و همانند ما عمل كند.
٢٠٢- كليب بن معاويه اسدى گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه فرمود: آگاه باشيد كه سوگند به خدا شما بر دين خدا و فرشتگان او هستيد پس ما را بر اين دين به وسيله پارسايى و كوشش يارى كنيد، بر شما باد به نماز و عبادت، بر شما باد به خوددارى از گناه.
٢٠٣- امام دهم امام على النقى ٧ و ايشان از پدران بزرگوارش از امام صادق ٧ روايت كنند كه فرمود: بر شما باد به پارسايى زيرا پارسايى همان دينى است كه ما به آن وابستهايم و خداوند را به وسيله آن ديندارى مىكنيم و آن را از كسانى كه ما را دوست مىدارند مىخواهيم تا ما را با شفاعت به زحمت نيفكنند.
٢٠٤- امام دهم امام على النقى ٧ از پدران بزرگوارش روايت كند: سماعة بن مهران بر امام صادق ٧ وارد شد امام به او فرمود:
اى سماعه!- و حديث گذشته را بيان نمود- تا آنجا كه فرمود:- به خدا سوگند كه كسى از شما به دوزخ نمىرود پس در [يافتن] درجات [بهشت] با يك ديگر رقابت كنيد و دشمنانتان را با خوددارى از گناه افسرده خاطر سازيد.