جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ٢٣٧ - ٥٣ - باب وجوب آرام نمودن قوه غضب از اينكه موجب ارتكاب حرام شود و بيان آنچه كه غضب را بر طرف مىكند

تا اينكه آن مرد به خود باز گشت و با خود گفت: ديگر پس از اين چيزى نمى‌پرسم زيرا رسول خدا ٦ جز به خير مرا دستور نداده است. امام صادق ٧ فرمود: پدرم مى‌فرمود: چه چيزى از غضب كردن سخت‌تر و بدتر است؟ زيرا شخص غضب مى‌كند و در نتيجه نفسى را كه خداوند آن را محترم دانسته مى‌كشد و يا در حالت غضب، به زن شوهردار نسبت ناروا مى‌دهد.

٥٢٧- عبد الاعلى گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مرا موعظه‌اى بياموز تا از آن اندرز گيرم و عبرت پذيرم. حضرت فرمود: مردى به خدمت رسول خدا ٦ آمد و همين درخواست را از ايشان نمود و رسول خدا ٦ فرمود: برو و خشمناك مشو. سپس آن مرد تا سه مرتبه درخواست خود را تكرار نمود و حضرت نيز در هر بار فرمود: برو و خشمگين مشو.

٥٢٨- سيف بن عميره از كسى كه از امام صادق ٧ شنيده بود روايت كند كه حضرت فرمود: كسى كه جلو خشمش را بگيرد خداوند نقصها و كاستى‌هاى او را مى‌پوشاند.

٥٢٩- امام باقر ٧ فرمود: در كتاب تورات در ضمن رازگويى خداوند با حضرت موسى ٧ آمده است: اى موسى! جلو خشمت را در باره كسى كه تو را صاحب اختيار او گردانيده‌ام بگير تا من نيز خشمم را از تو باز دارم.

٥٣٠- امام صادق ٧ فرمود: خشم، قلب شخص حكيم را تباه مى‌كند و فرمود:

كسى كه مالك خشم خود نباشد مالك عقل خود نيست.

٥٣١- امام باقر ٧ فرمود: همانا اين خشم، پاره آتشى از شيطان است كه در قلب فرزند آدم افروخته مى‌شود و همانا كسى از شما آنگاه كه خشمگين مى‌شود چشمانش سرخ و رگهايش بر آمده مى‌شود و شيطان در درون او وارد مى‌گردد پس هر گاه يكى از شما در باره خود از اين حالت خشم ترسان باشد به زمين بنشيند زيرا پليدى شيطان در اين هنگام از وجود او مى‌رود.

٥٣٢- امام باقر ٧ فرمود: كسى كه خشمش را از مردمان باز دارد خداوند نيز در روز قيامت عذابش را از او باز مى‌دارد.

٥٣٣- امام محمّد باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ به گروهى گذر كرد