جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ١٧١ - ٤٠ - باب وجوب دورى نمودن از لغزشها و گناهان

تا جايى كه سياهى بر قلبش چيره مى‌گردد پس بعد از آن هرگز به رستگارى نمى‌رسد.

٣٦٧- امام باقر ٧ فرمود: به راستى كه [گاه باشد] بنده‌اى از خداوند حاجتى را درخواست مى‌كند و [در آن مورد] قصد خداوند اين است كه تا زمانى نزديك يا تا درنگى اندك حاجت او را بر آورده سازد پس در اين فاصله آن بنده مرتكب گناهى مى‌شود پس خداوند تبارك و تعالى به فرشته خود مى‌فرمايد: حاجتش را بر آورده مساز و او را محروم گردان زيرا او [با گناه خويش‌] خود را در معرض خشم من قرار داد و مستوجب بى‌بهره‌گى از رحمتش گشت.

٣٦٨- امام صادق ٧ فرمود: به راستى كه مرد مرتكب گناهى مى‌شود و در نتيجه از [انجام‌] نماز شب محروم مى‌ماند و حقّا كه كردار زشت از چاقويى كه در گوشت فرو مى‌رود سريعتر در صاحب خود اثر مى‌گذارد.

٣٦٩- امام صادق ٧ فرمود: هر كس قصد نمود كه كار بدى انجام دهد [از قصد خود بر گردد و] چنين نكند زيرا چه بسا كه بنده‌اى مرتكب كار بدى مى‌گردد پس پروردگار تبارك و تعالى به او مى‌نگرد و مى‌فرمايد: سوگند به عزّت و بزرگى‌ام كه پس از اين هرگز تو را نمى‌بخشايم.

٣٧٠- امام باقر ٧ فرمود: هيچ بنده‌اى نيست مگر اينكه در قلب او نقطه‌اى سفيد است پس هر گاه مرتكب گناهى شود در درون آن نقطه سفيد نقطه‌اى سياه نمايان شود پس اگر توبه نمود آن نقطه سياه از بين مى‌رود ولى اگر [ادامه داد و] گناهانش به درازا كشيد آن سياهى افزوده مى‌شود تا جايى كه تمام سفيدى را مى‌پوشاند پس هر گاه سياهى روى سفيدى را بپوشاند ديگر آن گناهكار هرگز به سوى خير باز نمى‌گردد و اين معناى گفتار خداوند عزّ و جلّ است كه مى‌فرمايد:

«بلكه آنچه را كه كسب مى‌كردند زنگارى بر دلهاشان مى‌شد»[١].

٣٧١- ابى عمر مدائنى از امام صادق ٧ روايت كند كه فرمود: پدرم امام باقر ٧ مى‌فرمود: به راستى كه خداوند حكم و قضاى حتمى‌اش بر اين قرار گرفته كه نعمتى را به بنده‌اى نبخشد و سپس آن را از او بگيرد [بلكه اگر نعمتى را به او بخشيد آن را از وى سلب نمى‌كند] مگر اينكه آن بنده گناهى كند و در نتيجه سزاوار خشم الهى گردد [پس در واقع خود بنده با گناهش نعمت را از خود سلب مى‌كند].

٣٧٢- سماعه گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: خداوند نعمتى را به بنده‌اش نمى‌بخشد كه آن را از او بگيرد مگر اينكه مرتكب گناهى شود و به سبب آن سزاوار سلب نعمت گردد.

٣٧٣- امام صادق ٧ فرمود: به راستى كه كسى از شما بسيار از سلطان مى‌ترسد و اين ترسش فقط به خاطر گناهان است پس، از گناهان تا مى‌توانيد پرهيز كنيد و در گناهان فرو نمانيد.

[١]- مطففين/ ١٤.