جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ١١٩ - ٢٣ - باب وجوب خوددارى از حرامها
چشمى كه در راه خدا بيدار بماند و چشمى كه از ترس خدا اشك بريزد و چشمى كه از ديدن حرامهاى الهى فرو بسته شود.
٢٢٠- امام صادق ٧ فرمود: از سختترين چيزهايى كه خداوند بر بندگانش واجب ساخته اين است كه او را فراوان ياد كنند، سپس فرمود: مقصود من گفتن
«سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اكبر»
نيست اگر چه اينها نيز ذكر و ياد خداست بلكه مراد از ذكر، ياد نمودن خداوند در نزد حلال و حرام الهى است، پس اگر به طاعتى بر خورد به آن عمل كند و اگر با معصيتى مواجه شد آن را ترك كند.
٢٢١- سليمان بن خالد گويد: از امام صادق ٧ در باره قول خداى عزّ و جلّ كه مىفرمايد: «و به سوى اعمالى كه انجام دادهاند پيشى گرفتيم و آن اعمال را همچون گردى پراكنده گردانديم»[١] پرسيدم حضرت فرمود: آگاه باش، سوگند به خدا اگر اعمال آنها از كتان سفيد هم سفيدتر باشد ولى در هنگامى كه حرام به آنان عرضه مىشده آن را وانمىگذاردهاند باز هم خداوند اعمال آنها را هيچ مىكند.
٢٢٢- امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه معصيت الهى را از خوف خداى تبارك و تعالى ترك كند خداوند او را در روز قيامت خوشنود مىسازد.
٢٢٣- امام صادق ٧ در رسالهاى به سوى اصحابش فرمود: و بر حذر باشيد از اينكه نفس شما به سوى چيزى كه خداوند بر شما حرام نموده مايل و حريص شود زيرا كسى كه در اين دنيا در باره حرام الهى پردهدرى كند خداوند بين او و بهشت و نعمتها و لذّتها و ارجمندى هميشگى كه براى اهل بهشت است براى هميشه حائل و مانع مىشود- تا آنجا كه فرمود:- بر حذر باشيد از اصرار نمودن بر ارتكاب چيزى كه خداوند در قرآن حرام نموده. خداوند در قرآن فرموده: «و اصرار نورزند بر آنچه كه انجام دادهاند در حالى كه مىدانند»[٢].
٢٢٤- على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: خداوند تبارك و تعالى به فرزند آدم مىگويد: اگر چشم تو در مورد بعضى از چيزهايى كه بر تو حرام كردهام با تو به نزاع و كشمكش پردازد پس من تو را به وسيله دو سرپوش [كه پلكهاى توست] يارى مىكنم پس فرو بند و نظر مكن و اگر زبان تو در مورد برخى از چيزهايى كه بر تو حرام كردهام با تو به ستيز پردازد من تو را
[١]- فرقان/ ٢٣.
[٢]- آل عمران/ ١٣٥.