جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ١١٧ - ٢٣ - باب وجوب خوددارى از حرامها

٢١٤- رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه براى من دو چيز را ضمانت كند من نيز در پيشگاه خداوند بهشت را براى او ضمانت خواهم كرد: كسى كه براى من ضامن آنچه كه بين ريش و سبيلش و آنچه بين دو پايش هست باشد من نيز در پيشگاه خدا ضامن بهشت براى اويم يعنى براى من ضامن زبان و فرج خود باشد.

٢١٥- ابى بصير گويد از امام صادق ٧ شنيدم كه فرمود: كسى كه آزار خود را از همسايه‌اش باز دارد خداوند در روز قيامت لغزش او را جبران خواهد كرد و كسى كه شكم و دامان خود را پاك نگهدارد در بهشت فرشته‌اى شادمان خواهد شد و كسى كه برده مؤمنى را آزاد سازد در بهشت خانه‌اى برايش ساخته مى‌شود.

٢١٦- از رسول خدا ٦ در خطبه‌اى از آن حضرت روايت است كه فرمود: كسى كه بر زنى يا كنيزى به حرام دست يابد و از خوف خدا از ارتكاب حرام باز ايستد خداوند آتش را بر او حرام مى‌گرداند و او را از بيتابى بزرگ روز قيامت ايمن مى‌كند و او را وارد بهشت مى‌سازد ولى اگر به حرام افتاد خداوند نيز بهشت را بر او حرام و او را به دوزخ مى‌افكند.

٢١٧- امام صادق ٧ فرمود: همانا شيعه جعفرى كسى است كه شكم و دامان خود را پاك نگاه دارد و كوشش او زياد باشد و براى [كسب رضاى‌] آفريدگار خود عمل كند و اميد به پاداش او و ترس از كيفر او داشته باشد پس هر گاه چنين كسانى را ديدى آنان شيعه جعفرى‌اند.

٢١٨- امير المؤمنين ٧ فرمود: ارزش و مرتبه مرد به اندازه همّت اوست و راستى او به اندازه جوانمردى اوست و دليرى او به اندازه عار و ننگى است كه از زشتى دارد و پاكدامنى او به اندازه غيرت اوست.

٢٣- باب وجوب خوددارى از حرامها

٢١٩- امام باقر ٧ فرمود: همه چشمها در روز قيامت گريان است مگر سه چشم: