تمامى امر ما را پيروى كند و بخواهد، آگاه باشيد كه از جمله پيروى امر ما و خواستن امر ما پارسايى است، پس خود را با پارسايى زينت دهيد تا خداوند رحمتش را شامل حالتان كند و دشمنان ما را به وسيله پارسايى فريب دهيد تا خداوند شما را بلند مرتبه گرداند.

١٨٤- امام صادق ٧ فرمود: تو را به رعايت تقواى الهى و پارسايى و كوشش سفارش مى‌كنم و بدان كه كوششى كه پارسايى در آن نباشد سودى نخواهد داشت.

١٨٥- حفص بن غياث گويد: از امام صادق ٧ در باره ورع و پارسا سؤال كردم حضرت فرمود: پارسا كسى است كه از ارتكاب حرامهاى خداى عزّ و جلّ باز ايستد.

١٨٦- يزيد بن خليفه گويد: امام صادق ٧ ما را موعظه نمود پس به ما امر كرد و ما را بر بى‌رغبتى به دنيا تشويق و تحريك نمود سپس فرمود: بر شما باد به پارسايى زيرا [آدمى‌] جز به وسيله پارسايى به آنچه كه در نزد خداست دست نمى‌يابد.

١٨٧- امام صادق ٧ فرمود: كوششى كه پارسايى در آن رعايت نشود سودى نخواهد داشت.

١٨٨- امام باقر ٧ فرمود: همانا سخت‌ترين عبادت باز ايستادن از گناه است.

١٨٩- حديد بن حكيم گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: از خدا بترسيد و دين خود را با ورع (باز ايستادن از گناه) حفظ كنيد.

١٩٠- امام صادق ٧ در حديثى فرمود: ياران من كسانى هستند كه: پارسايى آنان زياد است و براى [رضاى‌] آفريننده خود كار مى‌كنند و اميد ثواب او را دارند، اينان ياران من هستند.

١٩١- امام باقر ٧ فرمود: خداوند عزّ و جلّ فرموده است: اى فرزند آدم! از آنچه كه بر تو حرام نموده‌ام دورى كن تا از پارساترين مردم باشى.

١٩٢- ابى اسامه گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: بر تو باد به رعايت تقواى الهى و پارسايى و كوشش و راستگويى و امانتدارى و خوش خلقى و حسن همسايگى و اينكه با غير زبانتان (كردارتان) ديگران را به سوى خودتان دعوت كنيد و [براى ما] مايه زينت باشيد نه مايه ننگ و رسوايى و بر شما باد به ركوع و سجود طولانى زيرا اگر كسى از شما ركوع و سجودش را طول دهد شيطان از پشت سر او فرياد بر مى‌آورد و مى‌گويد: اى واى كه او فرمانبردارى كرد و من نافرمانى و او سجده كرد و من از سجده خوددارى كردم.