الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٢١٦ - فصل سوم آشنايى با كتاب
روايات و دعاها است و در هر كتاب ديگرى كه نقل شده باشد در واقع مصدر آنها اين كتاب مىباشد. و علت توجه فراوان علما در طول تاريخ به اين كتاب در همين نكته است.
نكته ديگر آنكه كتاب «مكارم الاخلاق» تتمه و تكمله بر كتاب «الآداب الدينية» بشمار مىرود، آن گونه كه علامه آقا بزرگ تهرانى فرموده است:
«فرزند طبرسى، شيخ حسن بن فضل در كتاب «مكارم الاخلاق» خود، تحت تأثير كتاب پدر بوده است و علامه مجلسى نيز در مقدمه «بحار الانوار» به اين نكته تصريح نموده است، بنا بر اين «مكارم الأخلاق» در واقع به عنوان تكمله كتاب «الآداب الدينية» نوشته شده و كتاب «مشكاة الأنوار» تأليف فرزند صاحب «مكارم الاخلاق» نيز تتمه كتاب «مكارم الأخلاق» است و خود او نيز در مقدمه «مشكاة الأنوار» به اين مطلب تصريح كرده است».
ما قبلا تفاوتهاى اخلاق و آداب را بيان كرديم، اما از سبك و روش طبرسى و فرزند او معلوم مىشود كه آنان بين اخلاق و آداب دينى تفاوتى قائل نبوده و آداب را همان اخلاق مىدانستهاند، مخصوصا وقتى به اسم كتاب «مكارم الأخلاق» و محتواى آن كه فقط آداب دينى است توجه شود، كه همان چيزى را كه طبرسى آداب ناميده، فرزنداش آن را اخلاق مىداند. پس نزد طبرسى اخلاق و آداب دو نام از براى يك چيز مىباشد، و اين سخن بعيد نيز نيست.
گر چه بهتر آن است كه گفته شود هر كدام از نفس (روح) و بدن بر يك ديگر تأثير و تأثر متقابل و متعاكس دارند، و شارع مقدس تأكيد فراوانى بر آداب مربوط به بدن داشته است زيرا اصلاح ظاهر انسان نشان دهنده اصلاح باطن است مخصوصا اگر صلاح ظاهر، يك حالت ثابت و دائمى باشد، در اين صورت