در درس گذشته، اهداف كلان حكومت دينى را به دو دسته مادى و معنوى تقسيم، و برخى آيات و روايات ناظر به اهداف معنوى را بيان كرديم. اهداف معنوى را مى‌توان به شرح ذيل دسته‌بندى كرد:

١. اقامه حق و حق‌مدارى در اجراى امور و امحاى باطل و شرك و جاهليت؛

٢. گسترش قسط و عدل؛

٣. اقامه حدود الاهى؛

٤. تلاش براى تعليم معارف الاهى و گسترش فرهنگ عبوديّت؛

٥. امر به معروف و نهى از منكر؛

٦. دفاع از دين الاهى و تلاش براى گسترش دعوت به سوى توحيد.

ب) اهداف دنيوى‌

مراد از اهداف دنيوى حكومت دينى، آن دسته از اهدافى است كه به طور عقلايى انتظار مى‌رود هر حكومت صالح مردمى به تأمين آن‌ها اهتمام داشته باشد. غرض از ذكر اين اهداف، آن است كه منابع دينى ما به امر معاش و رفاه و امنيّت جامعه را بى‌مهرى نكرده‌اند و در تعاليم اسلامى، آخرت‌گرايى در كنار عمران و آبادانى دنيوى مدّ نظر اولياى دين بوده است. از اين رو، در برشمردن اهداف حكومت دينى به امور مربوط به معاش و شؤون مختلف دنيوى نيز