حضرت على عليه السّلام در مقابل خوارجى كه شعار «لا حكم إلّا للّه» سر مى‌دادند و به اين وسيله، امارت و حكومت را انكار مى‌كردند، فوايدى براى وجوه حكومت برمى‌شمارد كه در واقع اهدافى است كه بايد هر حكومتى به دنبال تأمين آن‌ها باشد. يكى از اين اهداف، گرفتن حقّ ضعيفان و ستم‌ديدگان از اقويا و زورمندان است: «و يؤخذ به للضعيف من القوي».[٢]

اصلاحات در شؤون مختلف جامعه نيز از اهداف حكومت دينى است: ان أريد إلّا الإصلاح ما استطعت.[٣] على عليه السّلام اصلاحات در بلاد را يكى از اهداف پذيرش خلافت ذكر مى‌كند: «و تظهر الإصلاح في بلادك، فيأمن المظلومون من عبادك».[٤]

از آن‌چه گذشت، مى‌توان اهداف دنيوى حكومت دينى را در امور زير خلاصه كرد:

١. برقرارى امنيّت؛

٢. تقويت بنيه دفاعى و حراست از مرزهاى سرزمين اسلامى؛

٣. برقرارى رفاه و ايجاد عمران و آبادانى؛

٤. اصلاحات در شؤون مختلف جامعه؛

٥. حراست از اموال عمومى و تقسيم عادلانه آن‌ها در جامعه؛

٦. گسترش تعليم و تربيت؛

٧. تأمين اجتماعى و حمايت از اقشار ستم‌ديده و آسيب‌پذير.

[١] - همان، ص ٥٠، خطبه ٣.

[٢] - همان، ص ٨٢، خطبه ٤٠.

[٣] - هود( ١١): آيه ٨٨.

[٤] - نهج البلاغه، ص ١٨٩، خطبه ١٣١.