حكومت اسلامى (درسنامه انديشه سياسى اسلام) - واعظى، احمد - الصفحة ١٠٤
چكيده ١. برخى از اين ايده دفاع مىكنند كه وجود برخى روايات حاكى از اعتبار بيعت و شورا در تعيين ولايت سياسى بر جامعه است. بنابراين، توليت سياسى در عصر غيبت به خود مردم واگذار شده و انتصابى صورت نگرفته است.
٢. بيعت، نوعى عقد و پيمان است كه پيش از اسلام وجود داشته و پيامبر اكرم عليه السّلام آن را امضا كرده است.
٣. بيعت، اقسام مختلف دارد و منحصر در بيعت براى توليت سياسى نيست.
٤. روايات مؤيّد اعتبار بيعت و شورا در تعيين حاكم جامعه اسلامى، از حضرت على عليه السّلام نقل شده است.
٥. اينروايات، در فضاى سياسى خاصى القا شده است و تأييد بيعت و شورا در مقابل كسانى است كه اعتبار بيعت با حضرت را زير سؤال مىبردند يا از بيعت با او تخلّف مىكردند و يا مانند طلحه و زبير، بيعتشكنى كرده بودند.
پرسش ١. مستند كسانى كه ولايت سياسى در عصر غيبت را انتخابى مىدانند، چيست؟
٢. بيعت چيست و اقسام آن كدام است؟
٣. آيا بيعت رضوان، براى اعطاى ولايت سياسى به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله و سلم بوده است؟
٤. از برخى روايات على عليه السّلام چه نكتهاى در باب بيعت و شورا استفاده مىشود؟
٥. فضاى حاكم بر صدور اين دسته از روايات چه بوده است؟