قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٧ - ٢ صحبت پرندگان و علم آنها

است و چه زود يا دير قدرت علمى بشر به مقدار بيشتر از خصوصيات پرندگان احاطه پيدا نموده و حقيقت و عظمت مزيد قرآن را بهتر آشكار نمايد.

بى شك پرندگان- مانند ساير حيوانات- در حالات مختلف صداهاى گوناگونى از خود ظاهر مى‌سازند كه با دقت و بررسى، مى‌توان از نوع صدا به وضع حالات آنها پى برد، كدام صدا مربوط به حالات خشم است و كدام آواز حاكى از رضا؟ كدام صدا دليل بر گرسنگى است و كدام نشانه تمنى؟ با كدام صدا بچه‌هاى خود را فرا مى‌خواند و با كدام صدا آنها را از بروز حادثه وحشتناكى خبر مى‌دهد؟

اين قسمت از صداى پرندگان، مورد هيچگونه شك و ترديد نيست، و همه كم و بيش با آن آشنا هستيم.

ولى آيات اين سوره ظاهراً مطلبى بيش از اين را بيان مى‌كند، بحث از سخن گفتن آنان به نحو مرموزى است كه مطالب دقيقترى در آن منعكس است، و بحث از تفاهم و گفتگوى آنها با يك انسان است، گرچه اين معنى براى بعضى عجيب مى‌آيد، ولى با توجه به مطالب مختلفى كه دانشمندان در كتابها نوشته‌اند و با مشاهدات‌