قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٤ - دليل پنجم معرفى معبود

قرآن در اوايل نزولش همانطورى كه تعدد آفريدگار و خالق را محكوم كرد و دستگاه خلقت را به يك فاعل و خالق واحدى بى شريك نسبت داد همچنان تمام معبودهاى خيالى را محكوم كرده و مردم را به كرامت و برترى شان متوجه ساخته گم شده فطرى آنها را كه مستحق عبادت و بندگى مى باشد به آنها معرفى و عبادت غير از خداوند عالم را ممنوع اعلام كرد.

بت پرستان- به شهادت تاريخ- حاضر شدند كه بارسمى شناختن عبادت بتها در رديف عبادت حضرت حق تعالى با حضرت پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله وسلم صلح و سازش كنند ولى آن حضرت كه براى رياست و يا غرض مادى ديگرى دعوتش را آغاز نكرده بود اين نظريه را رد كرد، او مجبور بود آن را رد كند زيرا نقشه دعوتش از طرف ماوراى عالم طبيعت طرح شده بود و تنها وظيفه تبليغ و رسانيدن و بيان كردن به او سپاريده شده بود. پيامبر صريحاً به آنان فرمود: اى كافران! من نمى پرستم آنچه را كه شما مى پرستيد و نه شما كسى را كه من مى پرستم، مى پرستيد و نه من عبادت كننده آنچه كه شما پرستيده ايد مى باشم و نه شما عبادت كننده كسى هستيد كه من مى پرستم.