قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٥ - ج) توصيف خداوند

الْعالَمِينَ» (اعراف/ ٥٤)[١]

«الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ» (سجده/ ٧)

«يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ» (فاطر/ ١٥)

«يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ» (الرحمن/ ٢٩)

[١] - خداوندى كه نيست معبودى غير او زنده و قايم به تدبير مخلوقاتش نمى گيرد او را خواب و نه پينه كى( خواب خفيف) پديد آورنده آسمانها و زمين كجا باشد براى او فرزندى در حالى كه نبوده است برايش همسرى، و آفريده است هر چيز را و به هر چيز دانا است و نيابد او را ديدها بلكه او در مى يابد ديده ها را و او است لطيف و آگاه همانا پرودگار شما خدائيست كه آفريده است آسمانها و زمين را درشش روز بعد مستولى شد بر عرش، شب را عقب روز مى آورد و ميجويد شب روز را با شتاب و آفريد خورشيد و ماه و ستاره گان را كه تابع فرمان اوست آگاه باش كه خلقت و فرمان براى او است بلند مرتبه است پروردگار عالميان.