قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠ - پنجم ميخ بودن كوهها

پنجم: ميخ بودن كوهها

خداوند متعال مى فرمايد: «وَ أَلْقى‌ فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ‌» (لقمان/ ١٠، نحل/ ١٥)

در زمين كوههائى افكند كه از اضطراب شما جلو گيرى كند.

قول تعالى: «أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً وَ الْجِبالَ أَوْتاداً» (نباء/ ٦ و ٧) آيا قرار نداديم زمين را گهواره و كوهها را (مثل) ميخها.

امروز ثابت شده كه اگر كوهها نمى بود و زمين فقط داراى قشر نرم خاك و ريگ و امثال آن مى بود تحت جاذبه ماه قرار مى گرفت و مانند در يا داراى جزر ومد گرديده هميشه در حال اضطراب و حركت نا مناسب بود كه آسايش زندگى انسان را مختل مى گردانيد.

مى گويند زمين با همين كوههاى كنونى اش بازهم از چنگ جاذبه ماه نتوانسته است فرار كند و هر گاهى حدود (٣٠) سانتى متر پوسته آن تدريجاً بالا و پاين مى رود ولى بواسطه كمى آن درد سرما را فراهم نمى تواند پس اين كوهها است كه زندگى مارا گوارا مى سازد.