عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٠ - فصل دوم آياتى در نكوهش گروهى از صحابه
و قطعا از ميان شما كسى هست كه سستى به خرج دهد؛ پس اگر آسيبى به شما رسد، گويد: راستى خدا بر من نعمت بخشد كه با آنان حاضر نبودم.
- فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ؛[١]
ولى همين كه كارزار بر آنان مقرر شد، ناگاه گروهى از آنان، از مردم [مشركان قريش] ترسيدند. مانند ترس از خدا يا ترسى سختتر، و گفتند: خدايا چرا جنگ را بر ما مقرر داشتى.
- وَ يَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَ اللَّهُ يَكْتُبُ ما يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ؛[٢]
مىگويند ما فرمانبرداريم، ولى چون از نزد تو بيرون روند، جمعى از آنان شبانه، جز آنچه تو مىگويى تدبير مىكنند و خدا آنچه را شبانه در سر مىپرورند مىنگارد، پس از ايشان روى برتاب و بر خدا توكل كن.
- وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ؛[٣]
و هنگامى كه خبرى از پيروزى يا شكست به آنها برسد [بدون تحقيق] آن را شايع مىسازند.
- وَ لا تُجادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ ... يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ ... ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ جادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا؛[٤]
[تو اى پيامبر] از كسانى كه به خويشتن خيانت مىكنند، دفاع مكن ... [كارهاى نارواى
[١] . نساء، آيه ٧٧.
[٢] . همان، آيه ٨١.
[٣] . همان، آيه ٨٣.
[٤] . همان، آيه ١٠٧- ١٠٩.