عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٢ - فصل ششم اصحاب پيامبران گذشته

خلاصه اين‌كه آيه كريمه‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا براى جميع مباحث كتاب و بطلان عدالت صحابه كافى است؛ زيرا اگر همه آنان عادل و مصداق‌ «صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ» بودند، حتما خداوند عز و جل مى‌فرمود: «و المؤمنون رجال»: يعنى تمامى مؤمنان مردانى هستند كه ... و كلمه «من» تبعيضيّه را نمى‌آورد.

فصل ششم: اصحاب پيامبران گذشته‌

در قرآن، سنت و تاريخ در حق هيچ‌يك از انبيا از آدم تا عيسى عليه السّلام ثابت نشده است كه همه اصحابشان افرادى عادل، باتقوا و سالم از ارتداد، فسق، و معصيت بوده‌اند؛ بلكه درباره برخى اصحاب و پيامبران خلاف آن ثابت شده است؛ به ويژه اصحاب موسى عليه السّلام و عيسى عليه السّلام و اين مطلب بر پژوهشگران قرآن و سنت و كتاب‌هاى تاريخ پوشيده نيست.

بخارى به سندش از ابى سعيد خدرى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله نقل مى‌كند:

لتتبعنّ سنن من قبلكم شبرا بشبر، و زراعا بزراع حتى لو دخلوا جحر ضبّ تبعتموهم، قلنا، يا رسول اللّه اليهود و النصارى، قال صلّى اللّه عليه و اله فمن؟؛[١]

شما سنت‌هاى امت‌هاى پيشين را وجب به وجب و ذراع به ذراع دنبال مى‌كنيد، حتى اگر در سوراخ سوسمارى داخل شده باشند، شما از آن‌ها پيروى خواهيد كرد.

گفتيم يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله [مقصودتان‌] يهود و نصارا است؟ حضرت فرمودند: پس چه كسى [غير از آن‌ها مقصودم است‌]. و اين طبيعت بشر است؛ بلكه سنت الهى در ميان بندگان است و در سنت الهى هيچ تغيير و تبديلى رخ نمى‌دهد.

گفتنى است كه انسان با وجود چنين طبيعت [سركشى‌] كه در وجودش نهفته است، به صرف اين‌كه پيامبر او را ببيند يا او پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را ببيند. نمى‌شود؟ و خداى‌

[١] . ابو عبد اللّه البخارى، صحيح بخارى، ج ٢٤، ص ١٢٦.