عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٧ - فصل چهارم مشكل باديه نشينان

عايشه از عمر نقل مى‌كند كه عمر در روز رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله گفت: «به خدا قسم پيامبر صلّى اللّه عليه و اله [است‌] نمرده و تا دست و پاى بسيارى از منافقان را قطع نكند، نمى‌ميرد».[١]

هرچند عمر دو اشتباه انكار فوت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و قطع كردن دست و پاى منافقان به دست نبى خدا را مرتكب شد، ولى به وجود منافقان بسيارى و باقى بودن آنان تا آن روز اعتراف كرد. او به حال صحابه هم‌عصر خويش آگاه‌تر از اين غاليان بود.

فصل چهارم: مشكل باديه‌نشينان‌

خداوند فرموده است:

- الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً وَ أَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ‌ وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ...؛[٢]

باديه‌نشينان در كفر و نفاق [از ديگران‌] سخت‌ترند، و به اين‌كه حدود آنچه را خدا بر رسولش نازل كرده [است‌] ندانند، سزاوارترند و خدا داناى حكيم است. برخى از باديه‌نشينان كسانى‌اند كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند.

- سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرابِ شَغَلَتْنا أَمْوالُنا وَ أَهْلُونا فَاسْتَغْفِرْ لَنا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ... بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلى‌ أَهْلِيهِمْ أَبَداً وَ زُيِّنَ ذلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُوراً؛[٣]

برجاى‌ماندگان باديه‌نشين به زودى به تو خواهند گفت، اموال ما و اهلمان ما را گرفتار كردند، براى ما آمرزش بخواه، چيزى را كه در دل‌هايشان نيست بر زبان‌

[١] . همان، ج ٣، ص ١٣٤١؛ سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٥٢٠.

[٢] . توبه، آيه ٩٧.

[٣] . فتح، آيه ١١- ١٢.