عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٨ - فصل سوم صحابه منافق
نمىبينم؛ زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و اله با رضايت از آنها از دنيا رفت، سپس على عليه السّلام، عثمان، زبير، طلحه، سعد و عبد الرحمن را نام برد.[١]
روايت چنين مىرساند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله از همه صحابه راضى نبود و فقط از اين شش نفر راضى بوده است.
- از ابن عباس روايت شده است كه زنى زيباروى پشت سر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله نماز مىخواند. برخى مسلمانان در صف اول مىايستادند تا آن زن را نبينند؛ اما برخى اصحاب در نماز تأخير مىانداختند كه در صف آخر قرار گيرند و هنگام ركوع بهگونهاى آن زن را نگاه كنند. خداوند اين آيه شريفه را در نكوهش گروه دوم نازل كرد: «ما مستقدمين و مستأخرين شما را مىشناسيم».[٢]
- ابى هريره روايت كرده است كه سعد بن عباده انصارى از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله پرسيد: اگر كسى مردى را با همسر خود ببيند، آيا مىتواند آن مرد را بكشد؟ پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود:
خير؛ سعد گفت: به آن خدايى كه تو را به حق گرامى داشت مىتواند بكشد. پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود: به آنچه بزرگ شما مىگويد، گوش دهيد.[٣]
فصل سوم: صحابه منافق
- قيس مىگويد به عمار گفتم ... حذيفه از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله روايت نمود كه آن حضرت فرمود:
في أصحابي إثنا عشر منافقا، فيهم ثمانية لا يدخلون الجنّة حتى يلج الجمل في سمّ الخياط؛[٤]
[١] . محمد بن اسماعيل بخارى، صحيح بخارى، ج ١٢، ص ٤٦٦.
[٢] . حجر، آيه ٢٤.
[٣] . مسلم بن حجاج، صحيح مسلم، ج ٧، ص ٤٩٥.
[٤] . همان، ج ٤، ص ٢١٤٣.