عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٢ - عدالت صحابه از ديدگاه اهل سنت
ارتداد يا عدم منافات با آن بحث شود؛ زيرا در هر صورت كاربرد عنوان صحابى بر كسى كه بعد از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله مرتد شد، مجاز است.
عدالت صحابه از ديدگاه اهل سنت
ابن حجر مىگويد:
اهل سنت بر عدالت جميع صحابه اتفاق نظر دارند و در اين باور جز تعداد اندكى از اهل بدعت، كس ديگرى با آنان مخالفت نكرده است.[١]
خطيب در كتاب الكفايه فى علم الروايه فصلى ارزشمند دراينباره ذكر كرده است، ايشان نوشتهاند:
عدالت صحابه امرى ثابت و روشن است؛ زيرا خداوند آنها را عادل شمرده و طهارتشان[٢] را در قرآن بيان كرده و آنها را براى خود برگزيده است.[٣]
خدايا تو پاك و منزهى از اين تهمت بزرگ كه بر تو و قرآن و سنت پيامبرت و شريعت اسلام بستهاند؛ زيرا چنانكه خواهد آمد، در هيچجايى از قرآن و سنت مطلبى يافت نمىشود كه عدالت جميع صحابه را به اين معناى جعلى، ساختگى، متناقض و متضارب، چنانكه گذشت، ثابت كند!
كدام آيه قرآن و كدام سنتى توانايى اثبات عدالت كودكان شيرخوارى را دارد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله تنها لحظات اندكى آنان را ديده است و يا مردانى كه بيشتر از چند دقيقهاى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را نديدهاند؟!
كدام دليل شرعى مىتواند به عدالت منافقان حكم كند؟! زيرا به باور اهل سنت مراد از ايمان، صرف اسلام و شهادتين است، در اين صورت واژه «صحابه»، «منافقان»
[١] . الاصابة فى تمييز الصحابه، ج ١، ص ١٠.
[٢] . اين ادعايى بس بزرگ[ و واهى] است؛ زيرا در قرآن تنها طهارت اهل بيت عليهم السّلام آمده است و بس.
[٣] . محمد بن على خطيب بغدادى، الكفاية فى علم الروايه، ج ١، ص ٤٦.