عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٢ - فصل دوم عدالت صحابه از ديدگاه ابن ابى الحديد و نقيب ابو جعفر
زمانى كه ما نبوديم و اتفاق افتاد. معنايى ندارد، و بر همين عذرى كه خودمان ساختهايم اعتماد كنيم و آنان را دوست بداريم، ولى از طرفى ديگر مىترسيم كه خداوند- عزّ و جل- به ما بگويد كه اگر كار [اختلافات و مشاجرههاى] صحابه از چشمتان دور بود، از دلها و گوشهيتان كه دور نبود، به طور حتم، اخبار صحيحهاى به شما رسيده است كه با تمسك به همان اخبار اقرار به نبوت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و دوستى كسانى كه او را تصديق كردهاند و دشمنى كسانى كه با پيامبر مخالفت و منكر او شدهاند، بر خود ملزم و واجب كردهايد، به تدبر در قرآن و آنچه پيامبر آورده است مأمور شدهايد؛ پس چرا نمىترسيد از اينكه فردا اين آيه شامل شما بشود؟
وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا؛[١]
مىگويند پروردگارا ما رؤسا و بزرگتران خويش را اطاعت كرديم و [آنان] ما را گمراه كردند.
اما درباره واژه لعن، به طور قطع خداوند- عزّ و جل- به آن امر و آن را واجب كرده است؛ مگر نمىبينى كه خداوند فرمود:
أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ؛[٢]
آنان را خدا لعنت مىكند و لعنتكنندگان [نيز] آنان را لعنت مىكند.
آيه اخبار است، ولى در مقام امر و [در بيان حكم وجوب لعن است] مانند اين آيه شريفه كه اخبار در مقام امر است:
وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ؛[٣]
زنان طلاق داده شده به مدت سه پاكى انتظار بكشند [براى ازدواج بعدى].
[١] . احزاب، آيه ٦٧.
[٢] . بقره، آيه ١٥٩.
[٣] . همان، آيه ٢٢٨.