موسوعة الإمام الخميني 21 (ولايت فقيه( حكومت اسلامى)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٢ - روايت «تحف العقول»
اگر امر به معروف و نهى از منكر به خوبى اجرا شود، ديگر فرائض قهراً برپا خواهد شد. اگر امر به معروف و نهى از منكر اجرا شود، ظلمه و عمالشان نمىتوانند اموال مردم را بگيرند و به ميل خود صرف كنند و مالياتهاى مردم را تلف نمايند. آمر به معروف و ناهى از منكر دعوت به اسلام و رد مظالم و مخالفت با ظالم مىكند.
عمده وجوب امر به معروف و نهى از منكر براى اين امور است. ما امر به معروف و نهى از منكر را در دايره كوچكى قرار داده و به مواردى كه ضررش براى خود افرادى است كه مرتكب مىشوند يا ترك مىكنند، محصور ساختهايم. در اذهان ما فرو رفته كه «منكَرات» فقط همينهايى هستند كه هر روز مىبينيم يا مىشنويم. مثلًا اگر در اتوبوس نشستهايم، موسيقى گرفتند، يا فلان قهوهخانه كار خلافى را مرتكب شد، يا در وسط بازار كسى روزه خورد، منكرات مىباشند و بايد از آن نهى كرد، ولى به آن منكرات بزرگ توجه نداريم. آن مردمى را كه دارند حيثيت اسلام را از بين مىبرند، حقوق ضعفا را پايمال مىكنند و ... بايد نهى از منكر كرد. اگر يك اعتراض دستهجمعى به ظلمه، كه خلافى مرتكب مىشوند، يا جنايتى مىكنند، بشود، اگر چند هزار تلگراف از همه بلاد اسلامى به آنها بشود كه اين كار خلاف را انجام ندهيد، يقيناً دست برمىدارند. وقتى كه برخلاف حيثيت اسلام و مصالح مردم كارى انجام دادند، نطقى ايراد كردند اگر از سراسر كشور، از تمام قرى و قصبات، از آنان استنكار شود، زود عقبنشينى مىكنند. خيال مىكنيد مىتوانند عقبنشينى نكنند؟ هرگز نمىتوانند. من آنها را مىشناسم. من مىدانم كه چكارهاند! خيلى هم ترسو هستند! خيلى زود عقبنشينى مىكنند. ليكن وقتى كه ديدند ما از آنها بىعرضهتريم، جولان مىدهند.
در قضيهاى كه علما با هم اتحاد داشتند و اجتماع كردند و از شهرستانها هم از آنان پشتيبانى شد و هيأتها آمدند، خطابهها ايراد كردند، دستگاه عقبنشينى كرد و آن