موسوعة الإمام الخميني 21 (ولايت فقيه( حكومت اسلامى)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٩ - مرسله شيخ صدوق

ولايت فقيه به استناد اخبار

مرسله شيخ صدوق‌

جانشينان رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم فقهاى عادلند

از رواياتى كه در دلالتش اشكال نيست اين روايت است: قَالَ أَميرالمُؤمنين عليه السلام:

«قَالَ رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم: اللّهُمَّ ارْحَمْ خُلَفائي (ثَلاثَ مَرّاتٍ) قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَمَن خُلَفاؤُك؟

قَالَ: الَّذينَ يَأتُونَ مِن بَعْدي، يَروُونَ حَدِيثي وَسُنتَّي فَيُعلِّمُونَها النّاسَ مِنْ بَعْدي» [١].

اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد كه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «خدايا، جانشينان مرا رحمت كن». و اين سخن را سه بار تكرار فرمود. پرسيده شد كه اى پيغمبر خدا، جانشينانت چه كسانى هستند. فرمود: «كسانى كه بعد از من مى‌آيند، حديث و سنت مرا نقل مى‌كنند، و آن را پس از من به مردم مى‌آموزند».

شيخ صدوق‌ [٢] عليه الرحمه، اين روايت را در كتاب‌هاى معانى‌

[١]. «صاحب وسائل الشيعة اين حديث را در «كتاب القضاء»، «أبواب صفات القاضى»، باب ٨، حديث ٥٠، و نيز باب ١١، حديث ٧ به طور ارسال آورده است، و از معاني‌الأخبار و مجالس به دو سند كه در بعض رجال باهم مشتركند نقل مى‌كند، و در عيون به سه سند مختلف كه در تمام رجال غير يكديگرند و در سه مكان دور از هم به سر مى‌برده‌اند (مرو و نيشابور و بلخ) نقل شده است». [مؤلّف قدس سره‌]

[٢]. محمد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه قمى، مكنّى به «ابوجعفر»، معروف به «صدوق» و «ابن‌بابويه» (٣٨١ ه. ق) از بزرگان علماى اماميه و مشايخ حديث و فقهاى شيعه. ولادت وى در غيبت صغرا و به دعاى امام زمان (عج) واقع شد. وى از پدر خود، على بن بابويه و محمد بن حسن بن وليد و جعفر بن محمد قولويه، روايت كرده است. شيخ مفيد، ابن شاذان، غضائرى، و شيخ ابوجعفر دوريستى از او روايت كرده‌اند. تأليفاتش را حدود سيصد عدد نوشته‌اند، معروف‌ترين آنها عبارت است از: من لا يحضره الفقيه، الخصال، التوحيد، عيون أخبار الرضا، الأمالي، معاني الأخبار، علل الشرائع، كمال الدين.